ti guarda dal Grande Inquisitor

Il trittico in London

Van de drie eenakters van Il trittico had regisseur Richard Jones het komische slot al eerder geënsceneerd, als "double bill" met L'heure espagnole. Als openingsproductie van Covent Garden dit seizoen heeft hij nu de twee andere opera's ook aangepakt, weliswaar met telkens een andere decorontwerper.

Antonio Pappano was even geniaal als altijd en haalde alles uit de kleurrijke partituur van Puccini. In Il tabarro weerklonk Parijs met al zijn achtergrondgeluiden. De cello-pizzicati in Suor Angelica zorgden voor extra dreiging in de scène met de Zia Principessa. Gianni Schicchi leek wel een expressionistisch meesterwerk.

Foto
foto © Royal Opera House, Covent Garden

Il tabarro begon met een statisch stilleven en zag er heel klassiek. Langs een Parijse kade lag het binnenschip van Michele en tijdens wat dodere momenten passeerden matrozen of koppeltjes over de kade. Het spannende slot was pure Hitchcock nadat Michele de vermoorde Luigi onder zijn mantel verstopt had terwijl hij zelf uit het zicht van Giorgetta bleef.

Michele vraagt een dramatische bariton, wat Lucio Gallo eigenlijk niet is, ondanks zijn poging om zich in dat vak te profileren. Hij mist daardoor soms de vocale autoriteit voor Michele, maar dat neemt niet weg dat hij een schitterende "Nulla, silenzio" zong met veel oog voor variatie. Aleksandrs Antonenko was een stralende Luigi.

Het zal wel een kwestie van smaak zijn, maar het Italiaanse verismo en Eva-Maria Westbroek is een lastige combinatie. Ze is op haar best tijdens de lyrische momenten als ze droomt over haar vroegere leven in Belleville. Voor de rest, miste ik te vaak de Italiaanse sfeer om echt te overtuigen.

Foto
foto © Royal Opera House, Covent Garden

Richard Jones verplaatste Suor Angelica naar een ziekenzaal, waar de nonnen verpleegzusters geworden zijn. Ze leven daardoor niet echt in een gesloten gemeenschap, maar over het algemeen werkt het wel goed. Er is geen miraculeus slot bij de dood van Suor Angelica. Aangezien de ziekenzaal vol kinderen lag, verwachtte ik halvelings iets in die richting. Terwijl de andere zusters alles opruimen na de dood van Suor Angelica, komt het scènebeeld weer tot stilstand... net zoals Il tabarro begon.

Oorspronkelijk was Anja Harteros voorzien voor Suor Angelica (dat was tevens een van de redenen waarom ik deze voorstelling wou zien). Uiteindelijk werd ze vervangen door Ermonela Jaho. Vorig jaar was ze geen bijster meeslepende Mimi in de Munt. Als Suor Angelica is ze verdienstelijk. Ze kon even ontroeren met "I desideri sono i fior dei vivi" en ze zong een redelijke "Senza mamma". Maar voor de dramatische momenten - zoals haar uitroep "O Madonna, salvami" - heeft ze niet genoeg stem, zeker niet in de grote zaal van Covent Garden. Anna Larsson was daarentegen een grootse Zia Principessa met veel donkere kleuren en een majesteitelijke présence.

Foto
foto © Royal Opera House, Covent Garden

Gianni Schicchi is een wervelende voorstelling die nooit stilvalt, tenzij even bij het obligaat applaus na "O mio babbino caro". We zijn in een Italiaanse kamer in het midden van de vorige eeuw. Alle gebruikelijke ingrediënten zijn aanwezig... van het gezeul met de dode Buoso Donato, over de zoektocht naar het testament, de verkleedpartij van Schicchi tot het gezwaai met de afgestompte arm.

Lucio Gallo is volledig in zijn element als Gianni Schicchi. Anna Devin verving de zieke Ekaterina Siurina als Lauretta en Francesco Demuro was een beloftevolle Rinuccio met een mooie lyrische tenor. Maar Gianni Schicchi staat of valt met het samenspel en de perfecte timing van de volledige bezetting. Dat verliep in deze voorstelling op rolletjes, waardoor Il trittico toch met een orgelpunt eindigde.

Publicatie: zondag 18 september 2011 @ 10:16
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen