ti guarda dal Grande Inquisitor

Il trittico in London

Van de drie eenakters van Il trittico had regisseur Richard Jones het komische slot al eerder geënsceneerd, als "double bill" met L'heure espagnole. Als openingsproductie van Covent Garden dit seizoen heeft hij nu de twee andere opera's ook aangepakt, weliswaar met telkens een andere decorontwerper.

Antonio Pappano was even geniaal als altijd en haalde alles uit de kleurrijke partituur van Puccini. In Il tabarro weerklonk Parijs met al zijn achtergrondgeluiden. De cello-pizzicati in Suor Angelica zorgden voor extra dreiging in de scène met de Zia Principessa. Gianni Schicchi leek wel een expressionistisch meesterwerk.

Foto
foto © Royal Opera House, Covent Garden

Il tabarro begon met een statisch stilleven en zag er heel klassiek. Langs een Parijse kade lag het binnenschip van Michele en tijdens wat dodere momenten passeerden matrozen of koppeltjes over de kade. Het spannende slot was pure Hitchcock nadat Michele de vermoorde Luigi onder zijn mantel verstopt had terwijl hij zelf uit het zicht van Giorgetta bleef.

Michele vraagt een dramatische bariton, wat Lucio Gallo eigenlijk niet is, ondanks zijn poging om zich in dat vak te profileren. Hij mist daardoor soms de vocale autoriteit voor Michele, maar dat neemt niet weg dat hij een schitterende "Nulla, silenzio" zong met veel oog voor variatie. Aleksandrs Antonenko was een stralende Luigi.

Het zal wel een kwestie van smaak zijn, maar het Italiaanse verismo en Eva-Maria Westbroek is een lastige combinatie. Ze is op haar best tijdens de lyrische momenten als ze droomt over haar vroegere leven in Belleville. Voor de rest, miste ik te vaak de Italiaanse sfeer om echt te overtuigen.

Foto
foto © Royal Opera House, Covent Garden

Richard Jones verplaatste Suor Angelica naar een ziekenzaal, waar de nonnen verpleegzusters geworden zijn. Ze leven daardoor niet echt in een gesloten gemeenschap, maar over het algemeen werkt het wel goed. Er is geen miraculeus slot bij de dood van Suor Angelica. Aangezien de ziekenzaal vol kinderen lag, verwachtte ik halvelings iets in die richting. Terwijl de andere zusters alles opruimen na de dood van Suor Angelica, komt het scènebeeld weer tot stilstand... net zoals Il tabarro begon.

Oorspronkelijk was Anja Harteros voorzien voor Suor Angelica (dat was tevens een van de redenen waarom ik deze voorstelling wou zien). Uiteindelijk werd ze vervangen door Ermonela Jaho. Vorig jaar was ze geen bijster meeslepende Mimi in de Munt. Als Suor Angelica is ze verdienstelijk. Ze kon even ontroeren met "I desideri sono i fior dei vivi" en ze zong een redelijke "Senza mamma". Maar voor de dramatische momenten - zoals haar uitroep "O Madonna, salvami" - heeft ze niet genoeg stem, zeker niet in de grote zaal van Covent Garden. Anna Larsson was daarentegen een grootse Zia Principessa met veel donkere kleuren en een majesteitelijke présence.

Foto
foto © Royal Opera House, Covent Garden

Gianni Schicchi is een wervelende voorstelling die nooit stilvalt, tenzij even bij het obligaat applaus na "O mio babbino caro". We zijn in een Italiaanse kamer in het midden van de vorige eeuw. Alle gebruikelijke ingrediënten zijn aanwezig... van het gezeul met de dode Buoso Donato, over de zoektocht naar het testament, de verkleedpartij van Schicchi tot het gezwaai met de afgestompte arm.

Lucio Gallo is volledig in zijn element als Gianni Schicchi. Anna Devin verving de zieke Ekaterina Siurina als Lauretta en Francesco Demuro was een beloftevolle Rinuccio met een mooie lyrische tenor. Maar Gianni Schicchi staat of valt met het samenspel en de perfecte timing van de volledige bezetting. Dat verliep in deze voorstelling op rolletjes, waardoor Il trittico toch met een orgelpunt eindigde.

Publicatie: zondag 18 september 2011 @ 10:16
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Christoph Prégardien in Zeist

Deze namiddag stonden twee tenor-recitals geprogrammeerd op het Zeister Liedfestival. Christoph Prégardien zong Schubert en Schumann. In het voorprogramma konden we kennis maken met de "rising star" Peter Harris.

Liedrecital, 27-5-2018 18:37
0 opmerkingen

Der Rose Pilgerfahrt in Zeist

Ik moet toegeven dat ik nog nooit van Der Rose Pilgerfahrt gehoord had. Het is een sprookjesoratorium van Schumann die gisteren in de originele pianoversie uitgevoerd werd in Zeist, met "onze" Jozef De Beenhouwer aan de piano.

Liedrecital, 27-5-2018 8:57
0 opmerkingen

Rising Stars in Zeist

Deze middag stonden er twee recitals op het programma. Eerst een dubbelrecital - oftewel twee halve recitals - met sopraan Harriet Burns voor de pauze en mezzo Bethan Langford na de pauze. Een uur later volgde een duo-recital met mezzo Barbara Kozelj en bariton Raoul Steffani. Ik heb het meest genoten van het eerste recital.

Liedrecital, 26-5-2018 23:46
0 opmerkingen

Mastercourse in Zeist

In het kader van het Liedfestival wordt aan jonge zangers de mogelijkheid geboden om zich te vervolmaken in een publieke mastercourse. Zes liedduo's namen deel aan de vierdaagse cursus die afgesloten werd met een presentatierecital.

Liedrecital, 26-5-2018 10:18
0 opmerkingen

Benjamin Appl in Zeist

"Lieder vom Orient" is een recitaltitel die verwachtingen schept, zeker als Graham Johnson de pianist is en je zijn programmeerkunsten kent. En met de bariton Benjamin Appl worden de verwachtingen nog wat hoger gespannen. Het draaide echter niet helemaal uit zoals ik verwacht of gehoopt had.

Liedrecital, 25-5-2018 23:27
0 opmerkingen

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen