Il Grand' Inquisitor

Médée in de Munt

Na drie jaar, herneemt de Munt Cherubini's Médée in de productie van Krzysztof Warlikowski. Les Talens Lyriques en Christophe Rousset zitten weer in de orkestbak.

illustratie

Er is hier en daar wel wat gesleuteld aan de productie. Dit valt vooral op aan het decor. De lange zandbak in het midden van het podium is er nog, maar de trappen aan weerszijden ervan zijn verdwenen. Het koor staat nu op vierkanten vlakke plateaus. Het podium is in de diepte opgedeeld door middel van een spiegelwand die soms doorzichtig wordt en bijvoorbeeld de spelende kinderen van Médée en Jason tonen.

De kostuums zijn ook hier en daar veranderd. Zo begint de opera met een halfnaakte Dircé die in de zandbak ligt en dan aangekleed wordt door haar bruidsmeisjes. In de loop van de voorstelling ondergaat ze verschillende kostuumwisselingen, wat ik me ook niet herinner van drie jaar geleden.

De 50s-filmpjes en -deuntjes vooraf en tijdens de pauze zijn wel gebleven, evenals de "bevalling" van Médée van de bebloede pyama's van haar twee zoontjes in haar grote slotscène.

De meest discutabele ingreep is spijtig genoeg nog altijd aanwezig. De zangers lopen weer met een microfoontje tegen hun rechterkaak gekleefd om de dialogen versterkt de zaal in te kunnen sturen, wat heel ondramatisch en onnatuurlijk overkomt. In het geval van Nadja Michael, die weer Médée zingt, doen haar dialogen er trouwens niet veel toe. Ze mompelt wat onverstaanbare woorden, vergeet stukken tekst en slikt lettergrepen in. Haar gezongen Frans is al iets beter - af en toe is toch een woord te herkennen - maar is toch ver benedenmaats. Haar dramatische inleving, waarbij ze heen en weer geslingerd wordt tussen haar liefde én haat jegens Jason, is wel uitstekend. Zo probeert ze hem heel het eerste bedrijf te verleiden, maar raakt gefrustreerd als dat niet lukt... ondanks Warlikowski's idee om Jason toch te laten bezwijken wat uitmondt in langdurige kusscènes.

Kurt Streit is ook weer een goede Jason, zij het met wat meer vibrato in de hoogte. Hendrickje Van Kerckhove zong een mooie Dircé, alhoewel naar mijn gevoel de muziek van haar aria "Hymen, viens dissiper une vaine frayeur" smeekt om een paar trillers, die ze niet aflevert. Vincent Le Texier zong een correcte Créon.

De Munt gaat ook met live cinema-projecties beginnen. De Médée-voorstelling van 17 september zal live in de Brusselse UGC-cinema's te zien zijn. Vanaf 23 september is de opname gedurende drie weken te herbekijken op de website van de Munt.

Publicatie: woensdag 14 september 2011 @ 18:51
Rubriek: Opera