ti guarda dal Grande Inquisitor

Gerald Finley in Schwarzenberg

Het recital van Gerald Finley en Julius Drake begon en eindigde met Erlkönig, eerst Loewe, later Schubert. De helft van hun programma lag bijgevolg in het verlengde van hun recente opname The ballad singer met een halve avond Duitse ballades.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Na hun fantastisch recital vorig jaar in Edinburgh, waren mijn verwachtingen hoog gespannen. De eerste indruk was echter alles behalve positief, zelfs teleurstellend. Ten eerste was er de slordigheid van Julius Drake. Het kan wel eens gebeuren dat een pianist een verkeerde toets raakt, maar deze keer liep het echt wel de spuigaten uit. De Schubert-Erlkönig begon hij zelfs een volledige toon verkeerd te hameren. Gelukkig had hij het op tijd door, zodat hij volledig opnieuw kon beginnen vooraleer Gerald Finley moest inzetten.

De stem van Gerald Finley klonk ook niet echt zoals het hoort. Zijn stem is veel donkerder geworden in vergelijking met vorig jaar, waardoor hij aan tekstverstaanbaarheid heeft ingeboet. Ze lijkt wel volledig weggezakt te zijn richting basbariton na zijn Hans Sachs, die hij deze zomer voor de eerste keer in Glyndebourne gezongen heeft. Ik vraag me daarbij af of die onmenselijk lange Wagnerpartij niet meer kwaad dan goed gedaan heeft. Want zijn stralende hoogte is ook volledig weg. Nu klinkt ze geforceerd en kleurloos; zelfs forte draagt ze niet echt in de toch wel intieme Angelika-Kauffmann-Saal.

Ondanks de ontgoocheling in Finley's vocale evolutie, viel er op interpretatief vlak wel veel te genieten... ook wat Julius Drake betreft. Zo haalt hij allerlei mysterieuze klanken uit zijn piano als de Loewe-Erlkönig zingt. Dit idee wordt mooi gespiegeld in de even etherische klanken van Finley-als-Erlenkoning. Het is bij Tom der Reimer dat zijn hoogte hem parten speelt als hij de Elfenkoningin van stem moet voorzien.

In de vier Loewe-Balladen valt trouwens op dat hij ze iets trager zingt dan wat ik gewoon ben. Ook Julius Drake laat soms expressieve pauzes vallen, die dan net een tikkeltje te lang duren om nog écht spanningsvol te blijven. Dit was bijvoorbeeld het geval in Edward, één van die gruwelijke ballades zoals er nog een paar zouden volgen met Schumanns Die Löwenbraut of Schuberts Der Zwerg. Die gruwel kan Finley wel tot in de puntjes vertolken.

Na de extroverte vertolkingen van de ballades die ook gesticulair geduid werden, was de tweede helft van de avond meer ingetogen met eerst de Wolf-versie van de Harfenspieler-Lieder en nadien een aantal grote Schubert-liederen. Het kan moeilijk grandiozer worden dan Grenzen der Menschheit, een Schubert-lied waarin een Hans Sachs of zelfs een Wotan zich kan verslikken. Halverwege moest Julius Drake wel even souffleren, maar voor de rest bracht Finley het er voortreffelijk vanaf. De diepe noten waren er, de verschillende strofen getuigden van menselijkheid zonder overdramatisch te vragen "was unterscheiden Götter von Menschen". De sfeer werd gelukkig ook nog wat verlicht met het bruisende Der Schiffer of een monkelende Der Einsame.

Publicatie: vrijdag 2 september 2011 @ 15:32
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen