ti guarda dal Grande Inquisitor

Gerald Finley in Schwarzenberg

Het recital van Gerald Finley en Julius Drake begon en eindigde met Erlkönig, eerst Loewe, later Schubert. De helft van hun programma lag bijgevolg in het verlengde van hun recente opname The ballad singer met een halve avond Duitse ballades.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Na hun fantastisch recital vorig jaar in Edinburgh, waren mijn verwachtingen hoog gespannen. De eerste indruk was echter alles behalve positief, zelfs teleurstellend. Ten eerste was er de slordigheid van Julius Drake. Het kan wel eens gebeuren dat een pianist een verkeerde toets raakt, maar deze keer liep het echt wel de spuigaten uit. De Schubert-Erlkönig begon hij zelfs een volledige toon verkeerd te hameren. Gelukkig had hij het op tijd door, zodat hij volledig opnieuw kon beginnen vooraleer Gerald Finley moest inzetten.

De stem van Gerald Finley klonk ook niet echt zoals het hoort. Zijn stem is veel donkerder geworden in vergelijking met vorig jaar, waardoor hij aan tekstverstaanbaarheid heeft ingeboet. Ze lijkt wel volledig weggezakt te zijn richting basbariton na zijn Hans Sachs, die hij deze zomer voor de eerste keer in Glyndebourne gezongen heeft. Ik vraag me daarbij af of die onmenselijk lange Wagnerpartij niet meer kwaad dan goed gedaan heeft. Want zijn stralende hoogte is ook volledig weg. Nu klinkt ze geforceerd en kleurloos; zelfs forte draagt ze niet echt in de toch wel intieme Angelika-Kauffmann-Saal.

Ondanks de ontgoocheling in Finley's vocale evolutie, viel er op interpretatief vlak wel veel te genieten... ook wat Julius Drake betreft. Zo haalt hij allerlei mysterieuze klanken uit zijn piano als de Loewe-Erlkönig zingt. Dit idee wordt mooi gespiegeld in de even etherische klanken van Finley-als-Erlenkoning. Het is bij Tom der Reimer dat zijn hoogte hem parten speelt als hij de Elfenkoningin van stem moet voorzien.

In de vier Loewe-Balladen valt trouwens op dat hij ze iets trager zingt dan wat ik gewoon ben. Ook Julius Drake laat soms expressieve pauzes vallen, die dan net een tikkeltje te lang duren om nog écht spanningsvol te blijven. Dit was bijvoorbeeld het geval in Edward, één van die gruwelijke ballades zoals er nog een paar zouden volgen met Schumanns Die Löwenbraut of Schuberts Der Zwerg. Die gruwel kan Finley wel tot in de puntjes vertolken.

Na de extroverte vertolkingen van de ballades die ook gesticulair geduid werden, was de tweede helft van de avond meer ingetogen met eerst de Wolf-versie van de Harfenspieler-Lieder en nadien een aantal grote Schubert-liederen. Het kan moeilijk grandiozer worden dan Grenzen der Menschheit, een Schubert-lied waarin een Hans Sachs of zelfs een Wotan zich kan verslikken. Halverwege moest Julius Drake wel even souffleren, maar voor de rest bracht Finley het er voortreffelijk vanaf. De diepe noten waren er, de verschillende strofen getuigden van menselijkheid zonder overdramatisch te vragen "was unterscheiden Götter von Menschen". De sfeer werd gelukkig ook nog wat verlicht met het bruisende Der Schiffer of een monkelende Der Einsame.

Publicatie: vrijdag 2 september 2011 @ 15:32
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
0 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen