ti guarda dal Grande Inquisitor

Angelika Kirchschlager in Schwarzenberg

Na het Schrammelconcert eergisteren, stond Angelika Kirchschlager vandaag weer op het podium van de Angelika-Kauffmann-Saal voor een iets normaler recital... Alhoewel, want haar vaste pianist Helmut Deutsch kreeg versterking van Gautier Capuçon voor een trio-recital, dat ik niet meteen tot de beste uit Kirchschlagers carrière zou rekenen.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Het programma was vooral ingegeven door de combinatie van muzikanten, waarbij ook de cellist moest renderen zodat hij iets meer te doen kreeg dan de begeleiding van het voor de hand liggende Opus 91 van Brahms. Tijdens de repetities zijn ze nog een paar keer van gedacht veranderd, waardoor het uiteindelijke recital er iets anders uitzag dan aangekondigd.

Eén van die nieuwe stukken was Le Sylphe van César Franck, waarmee ze het recital openden, of het bekendere Elégie van Jules Massenet vlak voor de pauze. Beide stukken waren nog niet rijp om ze al voor het publiek te brengen. Kirchschlager had haar ogen gekluisterd aan de partituur en leek meer te markeren dan te zingen.

Tussen deze twee Franse liederen brachten ze de Zigeunermelodien van Dvorak. Kirchschlager wisselde af met Capuçon, zodat sommige liederen enkel instrumentaal uitgevoerd werden met de zangpartij op de cello. In deze liederen was Kirchschlager in alle geval op bekender terrein; ze zong ze trouwens in het Duits. Daarna volgden met Jeanie with the light brown hair en Wilt thou be gone, love? van Stephen Collins Foster weer twee vreemde liederen, die niet echt in het rijtje thuishoorden.

Het zelfde kan gezegd worden van Va, laisse couler mes larmes, de aria van Charlotte uit Werther, waarmee het tweede deel van de avond begon. De uitvoering was nogal afgekapt met een plots begin van de aria, die even abrupt eindigde.

De rest van het programma bestond uit Brahms. Eerst zong Kirchschlager Feldeinsamkeit, wat zo ongeveer het beste van de hele avond was, en Wiegenlied. Daarna speelden Capuçon en Deutsch een zestal bekende Brahmsliederen, waar de lange frases van bijvoorbeeld Wie Melodien goed tot hun recht kwamen op de cello. Als slot kwamen dan de twee "Gesänge" Opus 91 met een sfeervol Gestillte Sehnsucht en ingetogen Geistliches Wiegenlied.

Publicatie: dinsdag 30 augustus 2011 @ 22:43
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen