ti guarda dal Grande Inquisitor

Angelika Kirchschlager in Schwarzenberg

Na het Schrammelconcert eergisteren, stond Angelika Kirchschlager vandaag weer op het podium van de Angelika-Kauffmann-Saal voor een iets normaler recital... Alhoewel, want haar vaste pianist Helmut Deutsch kreeg versterking van Gautier Capuçon voor een trio-recital, dat ik niet meteen tot de beste uit Kirchschlagers carrière zou rekenen.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Het programma was vooral ingegeven door de combinatie van muzikanten, waarbij ook de cellist moest renderen zodat hij iets meer te doen kreeg dan de begeleiding van het voor de hand liggende Opus 91 van Brahms. Tijdens de repetities zijn ze nog een paar keer van gedacht veranderd, waardoor het uiteindelijke recital er iets anders uitzag dan aangekondigd.

Eén van die nieuwe stukken was Le Sylphe van César Franck, waarmee ze het recital openden, of het bekendere Elégie van Jules Massenet vlak voor de pauze. Beide stukken waren nog niet rijp om ze al voor het publiek te brengen. Kirchschlager had haar ogen gekluisterd aan de partituur en leek meer te markeren dan te zingen.

Tussen deze twee Franse liederen brachten ze de Zigeunermelodien van Dvorak. Kirchschlager wisselde af met Capuçon, zodat sommige liederen enkel instrumentaal uitgevoerd werden met de zangpartij op de cello. In deze liederen was Kirchschlager in alle geval op bekender terrein; ze zong ze trouwens in het Duits. Daarna volgden met Jeanie with the light brown hair en Wilt thou be gone, love? van Stephen Collins Foster weer twee vreemde liederen, die niet echt in het rijtje thuishoorden.

Het zelfde kan gezegd worden van Va, laisse couler mes larmes, de aria van Charlotte uit Werther, waarmee het tweede deel van de avond begon. De uitvoering was nogal afgekapt met een plots begin van de aria, die even abrupt eindigde.

De rest van het programma bestond uit Brahms. Eerst zong Kirchschlager Feldeinsamkeit, wat zo ongeveer het beste van de hele avond was, en Wiegenlied. Daarna speelden Capuçon en Deutsch een zestal bekende Brahmsliederen, waar de lange frases van bijvoorbeeld Wie Melodien goed tot hun recht kwamen op de cello. Als slot kwamen dan de twee "Gesänge" Opus 91 met een sfeervol Gestillte Sehnsucht en ingetogen Geistliches Wiegenlied.

Publicatie: dinsdag 30 augustus 2011 @ 22:43
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen