ti guarda dal Grande Inquisitor

Angelika Kirchschlager in Schwarzenberg

Na het Schrammelconcert eergisteren, stond Angelika Kirchschlager vandaag weer op het podium van de Angelika-Kauffmann-Saal voor een iets normaler recital... Alhoewel, want haar vaste pianist Helmut Deutsch kreeg versterking van Gautier Capuçon voor een trio-recital, dat ik niet meteen tot de beste uit Kirchschlagers carrière zou rekenen.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Het programma was vooral ingegeven door de combinatie van muzikanten, waarbij ook de cellist moest renderen zodat hij iets meer te doen kreeg dan de begeleiding van het voor de hand liggende Opus 91 van Brahms. Tijdens de repetities zijn ze nog een paar keer van gedacht veranderd, waardoor het uiteindelijke recital er iets anders uitzag dan aangekondigd.

Eén van die nieuwe stukken was Le Sylphe van César Franck, waarmee ze het recital openden, of het bekendere Elégie van Jules Massenet vlak voor de pauze. Beide stukken waren nog niet rijp om ze al voor het publiek te brengen. Kirchschlager had haar ogen gekluisterd aan de partituur en leek meer te markeren dan te zingen.

Tussen deze twee Franse liederen brachten ze de Zigeunermelodien van Dvorak. Kirchschlager wisselde af met Capuçon, zodat sommige liederen enkel instrumentaal uitgevoerd werden met de zangpartij op de cello. In deze liederen was Kirchschlager in alle geval op bekender terrein; ze zong ze trouwens in het Duits. Daarna volgden met Jeanie with the light brown hair en Wilt thou be gone, love? van Stephen Collins Foster weer twee vreemde liederen, die niet echt in het rijtje thuishoorden.

Het zelfde kan gezegd worden van Va, laisse couler mes larmes, de aria van Charlotte uit Werther, waarmee het tweede deel van de avond begon. De uitvoering was nogal afgekapt met een plots begin van de aria, die even abrupt eindigde.

De rest van het programma bestond uit Brahms. Eerst zong Kirchschlager Feldeinsamkeit, wat zo ongeveer het beste van de hele avond was, en Wiegenlied. Daarna speelden Capuçon en Deutsch een zestal bekende Brahmsliederen, waar de lange frases van bijvoorbeeld Wie Melodien goed tot hun recht kwamen op de cello. Als slot kwamen dan de twee "Gesänge" Opus 91 met een sfeervol Gestillte Sehnsucht en ingetogen Geistliches Wiegenlied.

Publicatie: dinsdag 30 augustus 2011 @ 22:43
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roderick Williams in Buxton

Er was één voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen