ti guarda dal Grande Inquisitor

Götterdämmerung in Parijs

Aan de ene kant van het podium ligt de dode Siegfried. Aan de andere kant ligt de dode Alberich, doorspiest door de Rijndochters met Hagens speer, naast de rijngoud-bol uit Das Rheingold. Daarmee is de reis, die ongeveer een jaar geleden begon, rond en heeft de Parijse Opéra terug een Ring des Nibelungen in haar repertoire.

Foto
foto © Charles Duprat

In de Götterdämmerung volgens Günter Krämer komen weer een aantal elementen terug uit de vorige opera's. Zo dient de metalen trap - die eerder al Walhalla en Brünnhildes rots voorstelde - deze keer als podium voor de Gibichmannen of zien we tijdens de Waltraute-Brünnhilde-scène de goden bovenaan de trap zitten.

De aanwezigheid van Erda is ook een vast gegeven. Tijdens de ouverture zien we een korte scène tussen Erda en een jongetje in een rolstoel. Ze geeft hem een zwaard en een wereldbol. Een paar scènes later blijkt dat jongetje Hagen te zijn. Ondertussen is hij volwassen, zit nog altijd in een rolstoel en heeft nog altijd die wereldbol op zijn schoot. Dit roept meteen wat vragen op, maar vooral: wat heeft Erda met Hagen te maken ?

Halverwege het eerste bedrijf, tijdens Hagens wake, wordt een en ander duidelijk. Erda, die heel de tijd aan tafel gezeten heeft, staat recht en werpt haar lange zwarte mantel af en daar verschijnt... Alberich. Hij herstelt eerst nog twee speerhelften tot één speer - dit moet haast wel Wotans speer zijn, die gebroken was in Siegfried - en geeft die speer aan Hagen. Op zich vind ik dat wel een goed idee, dat het eigenlijk met Wotans speer is dat Siegfried en Alberich gedood worden.

Die wereldbol is dan ook duidelijk, ook dankzij Hagens "Wer wohl ihn zu nützen wüsst', dem neigte sich wahrlich die Welt.". Maar dan is de vraag wat Erda en Alberich met elkaar te maken hebben. Zijn zij de twee kanten van dezelfde medaille. Ergens is dat wel zo. Ze zoeken allebei de Ring, de ene omwille van de macht, de andere om hem terug te geven aan de Rijn. Maar het blijft een dubieuze gedachtenkronkel.

FotoEr is nog zo'n transformatie... van de witte Brünnhilde (in het eerste bedrijf, als ze Elsa-achtig ronddartelt met Siegfried) naar de zwarte Brünnhilde (nadat ze ontvoerd werd door Siegfried/Gunther). Plotseling blijkt dat iedereen die actief op zoek is naar de Ring - Erda, Alberich, maar ook bijvoorbeeld Waltraute - in het zwart gekleed is. Het kan natuurlijk toeval zijn, maar wat Ring-producties betreft, geloof ik niet in toeval. Een derde transformatie, die minder ver gezocht is, is die van drie blinde Nornen naar de drie Rijndochters en terug.

Een nieuwigheid in deze productie is het gebruik van een groot transparant videoscherm. Dit wordt vooral gebruikt om het water van de Rijn en het vuur van Brünnhildes brandstapel te tonen. Maar het wordt ook gebruikt om het einde van de goden uit te beelden, door middel van een "shoot 'em up"-game waarbij alle goden een voor een afgeknald worden.

Torsten Kerl zong weer een even naïeve Siegfried als in de vorige opera. Vocaal was hij ook de mindere van de bezetting. Vooral in het eerste bedrijf leek hij maar niet de balans te vinden ten opzichte van zijn tegenspelers. Pas vanaf het tweede bedrijf, zat zijn stem goed.

De Götterdämmerung-Brünnhilde lijkt Katarina Dalayman goed te bevallen met een overweldigende slotscène. Ze haalde terug het niveau van de Walküre-Brünnhilde, na een dipje in Siegfried. Ook broer en zus Gibich waren sterk bezet met respectievelijk Iain Paterson en Christiane Libor. Het zou me niet verbazen als Libor op termijn zich ook aan een of andere Brünnhilde gaat wagen.

Maar wat mij betreft valt iedereen in het niets naast de formidabele bas van Hans-Peter König. Hij was de eerste Hagen die ook ooit live hoorde (indertijd nog in Düsseldorf) en zijn stem blijft imponeren... gigantisch groot en homogeen, bijtend zwart en met een onwaarschijnlijk mooie dictie.

Publicatie: vrijdag 1 juli 2011 @ 9:29
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen