ti guarda dal Grande Inquisitor

Kat'a Kabanová in Antwerpen

De Vlaamse Opera heeft het nooit zo aangekondigd, maar met de derde productie van Robert Carsen begint het er wel stilaan op te lijken alsof ze aan een Janacek-cyclus bezig zijn. Cyclus of niet, feit blijft dat 2004 een Janacek-jaar is - hij werd 150 jaar geleden geboren - wat op zich reden genoeg is om Kát'a Kabanová op te voeren.

De alomtegenwoordige Wolga heeft duidelijk als inspiratie gediend voor het decor. Heel het podium is bedekt met een enkeldiepe bak met water. De zangers lopen over planken, die door figuranten voor elke scene in een andere vorm geplaatst worden: een vierkant voor het huis van de Kabanovs, een kruis voor het laatste bedrijf of een lange diagonaal voor het dubbele liefdesduet. De wanden zijn meestal kaal, maar af en toe worden er beelden geprojecteerd die een weerspiegeling zijn van de scene en zo voor extra perspectief zorgen. Het ziet er allemaal heel mooi uit.

De plonzende figuranten liggen bij het begin van de voorstelling op die houten planken en tijdens de ouverture springen ze collectief in het water, als een voorafspiegeling van Katja's lot. De opera wordt vaak beschouwd als een strijd tussen Katja en een bekrompen gemeenschap, die haar verstikt. Robert Carsen neemt een radicaal andere positie in en legt de klemtoon volledig op Katja.

Haar zelfmoordscene zou zo als model kunnen dienen voor een Hamlet-enscenering. En daarmee plaatst hij Katja in de lijn van waanzinnige operaheldinnen als Amina, Lucia en Ophélie. Boris kan naar Siberië "vluchten", Varvara en Kudrjás vertrekken naar Moskou, maar Katja ziet geen andere uitweg. Die drang om te vluchten wordt al prachtig in beeld gebracht in het eerste bedrijf als ze zich afvraagt waarom mensen niet kunnen vliegen. Op dat moment staat ze op een stoel terwijl Varvara aan haar jurk werkt. Op het einde van dat tafereel, als ze alle vernederingen van haar schoonmoeder heeft moeten incasseren, gaat ze weer op die stoel staan en is het perfect begrijpbaar dat ze graag zou kunnen vliegen.

Foto

Ondanks de duidelijke troeven van de voorstelling, heeft het me nooit echt geraakt. Ligt het aan het werk zelf en mijn gebrek aan affiniteit met Janacek, of ligt het aan de drukkende sauna-atmosfeer in de opera, of ligt het aan het lyrisch orkestspel zonder weerhaakjes van Friedemann Layer, ...

Aan de zangers zal het in allegeval niet gelegen hebben. Michaela Kaune zingt een heel mooie ontwapenende Katja. Haar twee mannen - Guy De Mey als Tichon en Richard Decker als Boris - spelen hun rol even overtuigend. Alleen Kathryn Harries valt wat uit de toon als Kabanicha. Op dramatisch vlak speelt ze wel goed de despotische feeks en ze heeft ook de nodige uitstraling, maar op vocaal vlak kan ze nooit de scene domineren.

Publicatie: vrijdag 6 februari 2004 @ 18:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
5 opmerkingen

Katarina Van Droogenbroeck in Flagey

De Muziekkapel Koningin Elisabeth organiseert deze week haar "Music Chapel Festival" rond het thema "duetten". Vandaag stonden de mezzo Katarina Van Droogenbroeck en de altvioliste Hélčne Desaint op het podium van Flagey's Studio 1. Ze werden begeleid door pianist Philippe Riga.

Liedrecital, 8-12-2017 21:12
0 opmerkingen

December 2017

Volgens C.a.r.m.e.n. is het van 1959 geleden... hoog tijd dus dat Dialogues des Carmélites nog eens naar de Munt komt. En dat gebeurt in de mooie productie van Olivier Py (die eerder in Parijs te zien was) met een dubbele bezetting die leest als de "who's who" van de hedendaagse Franse operazangers. Wat mij betreft, is dit dé Muntproductie die je dit seizoen niet mag missen. De Waalse Opéra herneemt Rigoletto in een dubbele bezetting. En Opera Vlaanderen brengt Falstaff in een nieuwe productie van Christoph Waltz.

Toekomstmuziek, 1-12-2017 10:57
1 opmerking

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
4 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen