ti guarda dal Grande Inquisitor

Kat'a Kabanová in Antwerpen

De Vlaamse Opera heeft het nooit zo aangekondigd, maar met de derde productie van Robert Carsen begint het er wel stilaan op te lijken alsof ze aan een Janacek-cyclus bezig zijn. Cyclus of niet, feit blijft dat 2004 een Janacek-jaar is - hij werd 150 jaar geleden geboren - wat op zich reden genoeg is om Kát'a Kabanová op te voeren.

De alomtegenwoordige Wolga heeft duidelijk als inspiratie gediend voor het decor. Heel het podium is bedekt met een enkeldiepe bak met water. De zangers lopen over planken, die door figuranten voor elke scene in een andere vorm geplaatst worden: een vierkant voor het huis van de Kabanovs, een kruis voor het laatste bedrijf of een lange diagonaal voor het dubbele liefdesduet. De wanden zijn meestal kaal, maar af en toe worden er beelden geprojecteerd die een weerspiegeling zijn van de scene en zo voor extra perspectief zorgen. Het ziet er allemaal heel mooi uit.

De plonzende figuranten liggen bij het begin van de voorstelling op die houten planken en tijdens de ouverture springen ze collectief in het water, als een voorafspiegeling van Katja's lot. De opera wordt vaak beschouwd als een strijd tussen Katja en een bekrompen gemeenschap, die haar verstikt. Robert Carsen neemt een radicaal andere positie in en legt de klemtoon volledig op Katja.

Haar zelfmoordscene zou zo als model kunnen dienen voor een Hamlet-enscenering. En daarmee plaatst hij Katja in de lijn van waanzinnige operaheldinnen als Amina, Lucia en Ophélie. Boris kan naar Siberië "vluchten", Varvara en Kudrjás vertrekken naar Moskou, maar Katja ziet geen andere uitweg. Die drang om te vluchten wordt al prachtig in beeld gebracht in het eerste bedrijf als ze zich afvraagt waarom mensen niet kunnen vliegen. Op dat moment staat ze op een stoel terwijl Varvara aan haar jurk werkt. Op het einde van dat tafereel, als ze alle vernederingen van haar schoonmoeder heeft moeten incasseren, gaat ze weer op die stoel staan en is het perfect begrijpbaar dat ze graag zou kunnen vliegen.

Foto

Ondanks de duidelijke troeven van de voorstelling, heeft het me nooit echt geraakt. Ligt het aan het werk zelf en mijn gebrek aan affiniteit met Janacek, of ligt het aan de drukkende sauna-atmosfeer in de opera, of ligt het aan het lyrisch orkestspel zonder weerhaakjes van Friedemann Layer, ...

Aan de zangers zal het in allegeval niet gelegen hebben. Michaela Kaune zingt een heel mooie ontwapenende Katja. Haar twee mannen - Guy De Mey als Tichon en Richard Decker als Boris - spelen hun rol even overtuigend. Alleen Kathryn Harries valt wat uit de toon als Kabanicha. Op dramatisch vlak speelt ze wel goed de despotische feeks en ze heeft ook de nodige uitstraling, maar op vocaal vlak kan ze nooit de scene domineren.

Publicatie: vrijdag 6 februari 2004 @ 18:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Der fliegende Holländer in Düsseldorf

De Holländer-productie van Adolf Dresen dateert al van 2000, maar ik had ze nog nooit gezien. Het is een tijdloze enscenering, ideaal voor een repertoirevoorstelling.

Opera, 21-6-2018 9:31
1 opmerking

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
2 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen