ti guarda dal Grande Inquisitor

Les Huguenots in de Munt (2/2)

De Munt heeft voor Les Huguenots een dubbele bezetting bijeengezocht voor de vijf hoofdrollen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting en het is echt een éérste bezetting, die op alle vlakken beter is dan de tweede bezetting die ik vorige week hoorde.

Foto
foto © Clärchen & Matthias Baus

Eric Cutler is een veel lichtere tenor dan John Osborn. Dat helpt hem om vlot door de eerste aria van Raoul, "Plus blanche que la blanche hermine", te komen. Voor de dramatischere momenten van de laatste bedrijven zou op papier Osborn beter moeten zijn, maar ook die momenten zijn geen probleem voor Cutler. Echt mooi wordt het tijdens zijn huwelijksscène met Valentine, als hij zijn stem verlicht met een egaal mezza voce en een mooie voix mixte.

Marlis Petersen zingt moeiteloos de rol van Marguerite de Valois met een fantastische "O beau pays de la Touraine". Na haar orgastische "Ah, si j'étais coquette" kreeg ze niet alleen een brede glimlach, maar ook een kushandje van Marc Minkowski toegeworpen. Mireille Delunsch is iets problematischer als Valentine. Op haar tekstvertolking en frasering is zoals gewoonlijk weinig aan te merken. Maar haar stem is niet meer zo fris als vroeger en in de hoogte is ze soms schreeuwerig. Ze slaagt er wel in om haar stem wat donkerder te kleuren zodat ze toch falcon-achtig klinkt.

Jérôme Varnier was een uitstekende Marcel. Zijn stem heeft meer textuur dan die van François Lis, maar is in de hoogte minder krachtig. De sopraan Yulia Lezhneva is de nieuwste ontdekking van Minkowski. In een interview op klara noemde ze hem zelfs haar muzikale peetvader. Haar Urbain klinkt mooi homogeen. Er zit af en toe wel wat ruis op haar stem en interpretatief is er nog veel ruimte voor ontwikkeling. Anderzijds is ze nog maar 22 jaar jong...

Foto
foto © Clärchen & Matthias Baus

De rest van de bezetting is identiek voor alle voorstellingen. Jean-François Lapointe herhaalde weer zijn indrukwekkend moment als hij in het eerste bedrijf naar de rand van het podium komt en op "je bois" zijn stem ongebreideld laat aangroeien. Philippe Rouillon is niet meer van de jongste, maar met zijn feilloos stijlgevoel gaf hij me weer kippenvel als hij de wijding van de zwaarden inzet met "Des troubles renaissants et d'une guerre impie".

Philippe Rouillon heeft ook twee zingende zonen, die ook allebei optreden in deze productie. Het timbre van Arnaud Rouillon (De Retz) sluit het meest aan bij dat van zijn vader. Xavier Rouillon (Cossé) heeft een lyrische tenor die we eerder al hebben kunnen horen als Abdallo in Nabucco.

Tenslotte mogen ook nog Camille Merckx en Tineke Van Ingelgem vermeld worden, die allerlei rollen van hofdames, coryfeeën en bohémiennes cumuleren. Merckx zingt met een verstopte stem alsof ze een verkoudheid heeft, alleen klinkt ze wel al zo sinds drie weken. Van Ingelgem heeft een helder klaterende sopraan.

Nu ik de productie van Olivier Py een paar keer gezien heb, vind ik het nog altijd een goede enscenering maar er duiken nog wel een paar bijkomende vraagtekens op... vooral in verband met Marguerite. Een echt detail is haar huwelijksscène. Het probleem is dat Urbain haar eerder aankondigde als "la reine de Navarre" wat volgens mij aangeeft dat ze op dat moment al met Henri getrouwd is.

In het tweede bedrijf is het wel verantwoord dat ze een semi-transparant kleed draagt als ze zich ophoudt met haar hofdames. Maar het is dan weer ongeloofwaardig dat een koningin in die outfit de eerste de beste bezoeker ontvangt en zich dan ook nog eens op hem stort in een badscène. In het laatste bedrijf komt ze in bebloede zijden jurk waanzinnig over de scène gelopen, waardoor het even lijkt alsof ze tussendoor even Lucia is gaan zingen. Dat kan eventueel wel verklaard worden als ze eigenhandig is proberen tussenkomen om de slachtpartij van de Bartholomeusnacht te verhinderen en dan ook gedeeld heeft in het rondspattend bloed.

Maar alles bij elkaar vind ik dit een zeer geslaagde productie om het Muntseizoen te beëindigen. Nu heb ik tot september om "Ein feste Burg" uit mijn hoofd te krijgen...

Publicatie: vrijdag 24 juni 2011 @ 8:37
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Christoph Prégardien in Zeist

Deze namiddag stonden twee tenor-recitals geprogrammeerd op het Zeister Liedfestival. Christoph Prégardien zong Schubert en Schumann. In het voorprogramma konden we kennis maken met de "rising star" Peter Harris.

Liedrecital, 27-5-2018 18:37
0 opmerkingen

Der Rose Pilgerfahrt in Zeist

Ik moet toegeven dat ik nog nooit van Der Rose Pilgerfahrt gehoord had. Het is een sprookjesoratorium van Schumann die gisteren in de originele pianoversie uitgevoerd werd in Zeist, met "onze" Jozef De Beenhouwer aan de piano.

Liedrecital, 27-5-2018 8:57
0 opmerkingen

Rising Stars in Zeist

Deze middag stonden er twee recitals op het programma. Eerst een dubbelrecital - oftewel twee halve recitals - met sopraan Harriet Burns voor de pauze en mezzo Bethan Langford na de pauze. Een uur later volgde een duo-recital met mezzo Barbara Kozelj en bariton Raoul Steffani. Ik heb het meest genoten van het eerste recital.

Liedrecital, 26-5-2018 23:46
0 opmerkingen

Mastercourse in Zeist

In het kader van het Liedfestival wordt aan jonge zangers de mogelijkheid geboden om zich te vervolmaken in een publieke mastercourse. Zes liedduo's namen deel aan de vierdaagse cursus die afgesloten werd met een presentatierecital.

Liedrecital, 26-5-2018 10:18
0 opmerkingen

Benjamin Appl in Zeist

"Lieder vom Orient" is een recitaltitel die verwachtingen schept, zeker als Graham Johnson de pianist is en je zijn programmeerkunsten kent. En met de bariton Benjamin Appl worden de verwachtingen nog wat hoger gespannen. Het draaide echter niet helemaal uit zoals ik verwacht of gehoopt had.

Liedrecital, 25-5-2018 23:27
0 opmerkingen

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen