ti guarda dal Grande Inquisitor

Wozzeck in Keulen

Dit seizoen zou de opera van Keulen gesloten worden voor renovatie, maar omwille van allerlei politieke en financiële redenen is dat op de lange baan geschoven. De voorbereidingen waren daar uiteraard wel al voor getroffen, zodat verschillende producties extra muros spelen... waaronder ook hun nieuwe productie van Wozzeck in het Palladium.

Dat Palladium is een tot evenementenhal omgebouwde fabriek uit de 19de eeuw in het noorden van Keulen. In een lange hal in staalbouw, waar vroeger machines gebouwd werden, is nu een langgerekte zaal gebouwd met podium, diepe orkestbak en een oplopende tribune. Dit soort zalen zijn uiteraard niet geconcipieerd als operazaal. Maar op de plaats waar ik zat (rij 10), was de akoestiek en de balans tussen orkest en zangers toch behoorlijk goed.

Foto
foto © Bernd Uhlig

De regisseur Ingo Kerkhof heeft van de nood een deugd gemaakt en laat het volledige podium leeg. Er is wel een decorontwerper, maar die heeft enkel twee douche-gordijnen en de voorgevel van een tent voor de herberg ontworpen. Wozzeck is een vat vol opgekropte frustratie, waarvan de stoppen doorslaan als hij Marie en de Tambourmajor betrapt. De jaloezie wordt daardoor nog iets explicieter dan dat hij enkel moet verder gaan op de vermoedens die opgewekt worden door het vinden van de oorbellen.

In het laatste en tevens meest aangrijpende bedrijf zijn er nog zo van die kleine aanpassingen. Hij vermoordt Marie door haar nek te breken, waardoor de scène om het mes in de vijver te gooien een beetje wringt. Hij verdrinkt ook niet, maar terwijl de dokter en de kapitein vanuit de zij-gallerijen neerkijken op de "vijver" blijft Wozzeck rechtop staan en gaat hij pas op het einde naast Marie liggen. Door Marie te vermoorden, sterft hij zelf ook...

De titelrol werd gezongen door Florian Boesch, een Oostenrijkse bariton met een uniek kruimelig timbre die ik tot nu toe enkel in liedrecitals gehoord heb. Met Wozzeck bestrijkt hij een heel breed palet aan uitdrukkingsmogelijkheden van mooi legato zingen over fluisteren en roepen tot expressief Sprechgesang. De Marie van Asmik Grigorian beviel me iets minder. Ze roept iets teveel naar mijn goesting en zelfs in de aandoenlijke scène met haar kind verwart ze expressief krijsen met emotie. In de meer gesproken delen is wel een geaccenteerd Duits hoorbaar, maar haar gezongen Duits is veel moeilijker te verstaan... wat heel haar vertolking hypothekeert aangezien het Palladium niet voorzien is van boventitels.

Publicatie: zondag 12 juni 2011 @ 10:00
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen