ti guarda dal Grande Inquisitor

Salomé in Luik

Eerst wat geschiedenis. Richard Strauss' opera Salome werd in 1905 gecreëerd in Dresden. Maar zoals verschillende componisten voor hem - denk maar aan Verdi of Wagner - wilde hij het ook maken in Parijs. Hij greep daarom terug naar het oorspronkelijk Franse toneelstuk "Salome" van Oscar Wilde en adapteerde de muziek aan de Franse prosodie. Afgezien van een privé-vertoning in Parijs, ging de Franse Salomé uiteindelijk op 25 maart 1907 in première... in de Munt. En het is deze versie die de Opera van Luik nu speelt. Voor de volledigheid, de Parijse première vond uiteindelijk een paar maanden na de Brusselse plaats in le Châtelet... in het Duits. De Franse versie werd pas in 1910 opgevoerd in de Garnier.

Foto

Het is een understatement om te zeggen dat de orkestpartituur van Salome niet van de poes is. Maar tot mijn verrassing bleek Paolo Arrivabeni een meer dan behoorlijke lezing te geven. Hij hield het gigantische orkest goed in de hand, nuanceerde waar het kon en liet het losbarsten waar het nodig is. Maar zelfs dan blijft het een opgave voor de zangers om tegen het orkest op te boksen. Het wordt dan helemaal lastig als een langdurige stortregen met onweer uitbreekt boven Luik, zodat ook de stillere passages opgevrolijkt worden door een rustgevend getokkel op het dak van de operatent.

De zanger die het meest last had van dit alles was de titelvertolkster. June Anderson heeft ooit haar strepen wel verdiend als belcanto-zangeres, maar Salome vereist toch nog wat meer. Haar midden en laag register is nauwelijks hoorbaar. Dramatische momenten, zoals haar "je demande la tête de Jochanaan" of heel haar slotscène, gaan daardoor totaal verloren. Gelukkig moet ze af en toe nog wat hoge noten zingen. Die geraken wel door het orkest, maar ze hebben nauwelijks nog enige glans. Anderzijds geeft ze wel blijk van een intelligente vertolking, zoals de manier waarop ze Hérode telkens afwijst met "je n'ai pas soif" of "je ne suis pas fatiguée"... maar het is te weinig om een overtuigende Salome te zijn.

Vincent Le Texier is dan volledig het tegenovergestelde. Zijn Jochanaan klinkt constant goed. Zelfs als hij vanuit de kerker zingt, komt hij nog boven alles en iedereen uit. Ook zijn voortreffelijke tekstprojectie valt op. Donald Kaasch is een klassieke Hérode met een karakterstem. Mara Zampieri trompettert er ondertussen lustig op los als Hérodiade met weinig kleur of diepgang.

Over de productie van Marguerite Borie valt niet zo heel veel te vertellen. Rond een grote cirkel, die tevens dienst doet als vergeetput van Jochanaan, wentelen de verschillende zangers in een relatief klassieke interpretatie. Wie het ook wil zien en horen, en er niet voor naar Luik wil rijden, kan op 9 juni afstemmen op DailyMotion.com voor de live uitzending.

Publicatie: woensdag 8 juni 2011 @ 15:58
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen