ti guarda dal Grande Inquisitor

Il ritorno d'Ulisse in patria in Antwerpen

In 1991, op een paar maanden na 20 jaar geleden, had ik een kaartje gekocht in de Antwerpse opera voor Il ritorno d'Ulisse in patria. Het was mijn eerste live operavoorstelling en toen vond ik alles nog fantastisch. Ondertussen ben ik iets kritischer geworden en heeft bijvoorbeeld Monteverdi het nooit tot mijn top-20 van favoriete operacomponisten geschopt. Maar dat neemt niet weg dat Michael Hampe een leuke productie van Il ritorno gemaakt heeft en dat Federico Maria Sardelli een overtuigende bezetting leidt.

Foto
foto Annemie Augustijns

Michael Hampe heeft zich laten inspireren door de barokke ensceneringsgeschiedenis. Ik kan me voorstellen dat een verloren gelopen 17de eeuwse Venetir niet al teveel de wenkbrauwen zou fronsen als hij deze productie zou zien... alhoewel die Venetir ongetwijfeld nog veel meer spektakel en speciale effecten zou verwachten. Maar spektakel is er wel degelijk, Neptunus die oprijst uit de golven, Minerva en Jupiter die door de lucht zweven, de aarde die zich opent om Ulisse met veel rook op te slokken. Het is allemaal heel onderhoudend, maar de machinerie werkt niet altijd even geruisloos.

Zoals gezegd, kunnen de meeste opera's die meer dan 300 jaar oud zijn me maar matig boeien. Na een paar uur recitatieven aanhoord te hebben, begin ik toch wel naar een "echte" aria te hunkeren. Maar al die recitatieven kunnen wel wat expressieve zeggingskracht ontlokken aan de zangers. Op dat vlak schoot Furio Zanasi als Ulisse de hoofdvogel af. Hij overdrijft nooit en zingt als een volleerde madrigaalzanger met oog voor detail en de betekenis van het woord.

Marianna Pizzolato presteert op dat vlak iets minder. Ze heeft wel een mooie romige mezzo, maar haar Penelope ontlokte op geen enkel moment empathie bij mij. De andere mezzo, Lucia Cirillo als Minerva, was bijvoorbeeld een stuk boeiender om naar te luisteren. En ook de buffo-partij van Iro, gezongen door Robert Wrle, is een dankbare rol voor een stemmenkunstenaar die niet terugschrikt om vocale effectjes te gebruiken.

Bij de kleinere rollen viel de stevige tenor van Eduardo Santamaria als Eumete op. Het pastoraal koppel van Melanto en Eurimaco werd gevormd door Julianne Gearhart en Gijs Van der Linden. Gearhart, die net als Santamaria deel uitmaakt van het seizoensensemble van de Vlaamse Opera, was minder goed als in vorige producties. Ik had de indruk dat ze probeerde om haar stem meer barok-correct te laten klinken. Gijs Van der Linden liet een mooie homogene tenor horen.

Tenslotte nog even terug naar 1991. Mijn kaartje op het eerste amfitheater kostte indertijd 450 Belgische franken, oftewel ca. 11 euro. Diezelfde plaats kost vandaag 19,50 euro...

Publicatie: woensdag 1 juni 2011 @ 19:25
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar n ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

D vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als n van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen