ti guarda dal Grande Inquisitor

Simon Boccanegra in Wenen

De Weense Staatsoper is een van de belangrijkste repertoirehuizen ter wereld. Dat heeft als voordeel dat je als toevallige bezoeker altijd wel iets vindt dat je interesseert. Het nadeel is dat voor hernemingen één of twee dagen voor de voorstelling dirigent en zangers worden ingevlogen en met minimale repetitie voor het publiek gegooid worden... met alle gevolgen van dien. De voorstelling van Simon Boccanegra was zo'n typisch voorbeeld.

Het begint al met het orkest. Myung-Whun Chung, ooit nog chef-dirigent in de Parijse Opéra, maakte met deze opera zijn laat debuut in Wenen. Maar met een comateus orkest kan ook hij niet veel aanvangen. Alles klinkt even afgevlakt. Daar waar de stuwing van de zee alomtegenwoordig zou moeten zijn, horen we eerder de monotonie van een druppelende kraan. Er worden geen grote bogen gespannen, inzetten van koperblazers zijn vaak onjuist, de strijkers beperken zich tot begeleidingsmuziek in de slechtst mogelijke betekenis van het woord... en dat voor een van de beste opera's die Verdi geschreven heeft.

Ik was ook benieuwd naar de enscenering van Peter Stein, waarvan ik vorig jaar nog een schitterende Tchaikovksy-cyclus in Lyon heb meegemaakt. Het is een gestileerde productie geworden met een paar mooie beelden. Maar van de oorspronkelijk, ongetwijfeld boeiende, personenregie blijft niets over. De zangers lopen verloren op het podium en gaan te pas en te onpas aan de rand van het podium staan. Het had evengoed een concertante uitvoering kunnen geweest zijn.

De bezetting was ook zeer wisselvallig. De titelrol zou oorspronkelijk vertolkt worden door Leo Nucci, maar wegens ziekte werd hij vervangen door Andrzej Dobber. Dobber is een van de beste Verdi-baritons van het moment en dat bewees hij ook in deze voorstelling. Bijna eigenhandig probeert hij er toch het beste van te maken. Hij is imposant in de Raadskamerscène met een overweldigende "Plebe ! Patrizi !". Hij ontroert met zijn sterfscène. Dat de herkenningsscène op niets uitdraaide, ligt niet aan hem, maar eerder aan het ingedommelde orkest en zijn tegenspeelster.

Fiorenza Cedolins zingt vooral het grote Italiaanse spinto-repertoire en in theorie zou Amelia Grimaldi geen probleem mogen zijn. Haar stem klinkt echter mager, haar frasering is slordig en kon me op geen enkel moment boeien. In haar openingsaria "Come in quest'ora bruna" ontbreekt elke charme. Ze heeft wel een paar trillers in haar repertoire, zodat op zijn minst "Nell'ora soave" niet helemaal de mist inging.

Echt erg was het gesteld met Roberto Scandiuzzi. Bij gebrek aan een echte Verdi-bas, vertolkte hij de rol van Fiesco. Hij is een meester van het malcanto, blaffen en roepen doet hij als de beste. Enig legato is nauwelijks waarneembaar en de paar melismen die hij moet zingen in bijvoorbeeld "Il lacerato spirito" zijn geaspireerd.

Gelukkig was er nog Francesco Meli. Het was de eerste keer dat ik deze tenor hoorde. Hij zong een uitstekende Gabriele Adorno met een homogene stem, inclusief een stralende hoogte met veel Italiaanse zon. Dankzij Meli en Dobber was de voorstelling toch niet helemaal waardeloos.

Publicatie: zaterdag 28 mei 2011 @ 13:53
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Christoph Prégardien in Zeist

Deze namiddag stonden twee tenor-recitals geprogrammeerd op het Zeister Liedfestival. Christoph Prégardien zong Schubert en Schumann. In het voorprogramma konden we kennis maken met de "rising star" Peter Harris.

Liedrecital, 27-5-2018 18:37
0 opmerkingen

Der Rose Pilgerfahrt in Zeist

Ik moet toegeven dat ik nog nooit van Der Rose Pilgerfahrt gehoord had. Het is een sprookjesoratorium van Schumann die gisteren in de originele pianoversie uitgevoerd werd in Zeist, met "onze" Jozef De Beenhouwer aan de piano.

Liedrecital, 27-5-2018 8:57
0 opmerkingen

Rising Stars in Zeist

Deze middag stonden er twee recitals op het programma. Eerst een dubbelrecital - oftewel twee halve recitals - met sopraan Harriet Burns voor de pauze en mezzo Bethan Langford na de pauze. Een uur later volgde een duo-recital met mezzo Barbara Kozelj en bariton Raoul Steffani. Ik heb het meest genoten van het eerste recital.

Liedrecital, 26-5-2018 23:46
0 opmerkingen

Mastercourse in Zeist

In het kader van het Liedfestival wordt aan jonge zangers de mogelijkheid geboden om zich te vervolmaken in een publieke mastercourse. Zes liedduo's namen deel aan de vierdaagse cursus die afgesloten werd met een presentatierecital.

Liedrecital, 26-5-2018 10:18
0 opmerkingen

Benjamin Appl in Zeist

"Lieder vom Orient" is een recitaltitel die verwachtingen schept, zeker als Graham Johnson de pianist is en je zijn programmeerkunsten kent. En met de bariton Benjamin Appl worden de verwachtingen nog wat hoger gespannen. Het draaide echter niet helemaal uit zoals ik verwacht of gehoopt had.

Liedrecital, 25-5-2018 23:27
0 opmerkingen

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen