ti guarda dal Grande Inquisitor

La Cenerentola in Luik

Een keer per jaar verandert de Luikse Opera in een filiaal van het Teatro Rossini in Pesaro. De Rossini-specialist Alberto Zedda kruipt dan in de orkestbak en hij brengt dan ook altijd wel een paar Pesaro-getrouwen mee voor op het podium. De regisseur Pier-Luigi Pizzi is er daar een van.

Zijn productie van La Cenerentola is afkomstig van Monte-Carlo en wordt gekenmerkt door een chronisch gebrek aan humor. Het decor bestaat uit twee delen, met "beneden" de grijze wereld van Angelina en boven (vier trapjes hoger) achter een spiegelende wand, die op allerlei manieren opengeschoven kan worden, de wereld van de prins. Het is niet bijster origineel, maar het had kunnen werken als deze zwarte, deprimerende doos minder minimalistisch ingevuld zou worden. La Cenerentola kan best wat meer slagroom (en chocoladesaus en een rode kers) verdragen.

Foto

Marie-Ange Todorovitch heeft al vaker in Luik, en ook in de Vlaamse Opera, gezongen. Ze heeft een heerlijk donkere stem - alhoewel misschien net iets te donker - waarmee ze zonder problemen Angelina zingt. De loopjes van "Non più mesta" worden zelfverzekerd genomen. De versieringen zijn ook anders dan wat ik eerder al gehoord heb... ik vraag me af of ze misschien op maat "voor-geïmproviseerd" werden.

De andere Pesaro-zanger is Bruno De Simone in de rol van Don Magnifico. Zijn droomaria "Miei rampolli femminini" haperde nog wat, maar nadien had hij zijn draai gevonden. Heel indrukwekkend en stijlvol was zijn buffo-catoloogaria "Sia qualunque delle figlie", als hij begint te fantaseren dat een van zijn dochters al koningin is, met de nodige vocale grapjes.

Florian Laconi heeft de typische Rossini-klank, zonder echter het snerpende geluid van iemand als Rockwell Blake, waardoor hij een geloofwaardige prins is. In "Si, ritrovarlo io giuro" vliegen de hoge noten uitbundig en ongeforceerd in het rond, maar hij zit wel aan de grens van zijn kunnen. Zijn dienaar Dandini is iets minder geslaagd. Franck Leguérinel heeft wat problemen met de Rossiniaanse zanglijnen, maar groeit in zijn rol naarmate de avond vordert.

De rol van Alidoro werd gezongen door Nicolas Cavallier. Maar het lijkt wel of Pizzi geen raad weet met dit karakter. Aan de ene kant is hij de leermeester-filosoof die Ramiro in contact brengt met Angelina en zo alles stuurt. Maar toch geeft hij hem enige magische trekjes mee; uitgerust met een tulband en een wapperende cape, beheerst hij ook de storm.

De twee zusjes werden nogal luidruchtig gezongen door Anne-Catherine Gillet (Clorinda) en Christine Solhosse (Tisbe).

Publicatie: maandag 2 februari 2004 @ 20:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreëerd werd in een regie van Joël Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen

Andrea Chénier in München

Het is amper te geloven dat, toen een paar maanden geleden een nieuwe productie van Andrea Chénier in première ging, dit een creatie was voor München. En regisseur Philipp Stölzl heeft meteen de meest traditionele enscenering denkbaar bedacht, in een reeks poppenhuisdecors van Heike Vollmer.

Opera, 29-7-2017 8:50
2 opmerkingen

Les contes d'Hoffmann in München

Les Contes d'Hoffmann bij de Bayerische Opernfestspiele is een productie van 2011. Opvallend was dat ze de versie met dialogen brachten in plaats van de Giraud-recitatieven. Verder lieten twee van de hoofdrolzangers een week geleden weten dat ze om een of andere reden forfait moesten geven.

Opera, 28-7-2017 9:33
1 opmerking

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
3 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen