ti guarda dal Grande Inquisitor

Le pauvre matelot & Venus in Africa in Wenen

Wenen telt drie "grote" operahuizen. Een vierde operahuis, de Wiener Kammeroper, is van een bescheidener niveau. Dit gezelschap werd meer dan 50 jaar geleden opgericht door Hans Gabor (wiens naam ook deel uitmaakt van de jaarlijkse Belvedere Zangwedstrijd). Hun zaal is momenteel gevestigd in een zijstraatje van de Fleischmarkt. Het is een kleine zaal - ik schat dat er ongeveer 300 plaatsen zijn - met een redelijk droge akoestiek.

Op het programma van de Wiener Kammeroper staan uitsluitend rariteiten of werken die nog nooit in Oostenrijk opgevoerd werden. Sinds een paar jaar hebben ze een reeks onder de titel "Unerhört Neu Gehört". In die reeks, hoorde en zag ik gisteren twee eenakters, Le pauvre matelot van Darius Milhaud en Venus in Africa van George Antheil, in een regie van Giorgio Madia. Daniel Hoyem-Cavazza leidde het Kammerensemble der Wiener Kammeroper.

Foto
foto © Christian Husar

De twee opera's hebben gemeen dat ze allebei over liefde en geld gaan. In Le pauvre matelot, dat in 1927 in de Opéra-Comique in première ging, wacht een vrouw al 25 jaar op de terugkeer van haar man. Als haar man - de arme matroos - uiteindelijk terugkeert, wil hij de trouw van zijn vrouw testen door zich uit te geven als een boodschapper van haar man. Hij vertelt haar dat haar man binnenkort terug zal keren, maar dat hij achtervolgd wordt door schulden. Hijzelf heeft beter geboerd. De vrouw gaat niet in op zijn avances maar vermoordt hem terwijl hij slaapt om zo zijn geld te stelen... en haar man te redden.

Venus in Africa dateert van 1954 en werd, als ik het programmablaadje mag geloven, nog nooit eerder scenisch opgevoerd in Europa. Deze eenakter speelt zich af in Tunesië, waar het koppel Yvonne en Charles ruzie hebben. Yvonne verlaat Charles, die haar een pak vals geld meegeeft. Charles vraagt raad aan een standbeeld van Venus en brengt met haar de nacht door. 's Morgens duikt Yvonne terug op als ze ontdekt heeft dat het geld vals is. Op miraculeuze wijze blijkt het geld toch echt geworden en alles is terug peis en vree tussen Yvonne en Charles.

De regisseur Giorgio Madia maakt voor beide opera's een donkere enscenering met een eenvoudig decor. In het geval van Le pauvre matelot bestaat het decor uit twee zwart-witte muren met een deur die rond een gemeenschappelijke as kunnen draaien waardoor eenvoudig van de ene kamer naar de andere, of van binnen naar buiten, gegaan kan worden. Ook in de kostuums is zwart de dominerende "kleur" met de Vrouw als een zedig schoolmeisje. In deze opera was vooral de slotscène sterk... vanaf het moment dat de Vriend een hamer komt terugbrengen waarmee de Vrouw uiteindelijk haar man vermoordt, is pure Hitchkock.

Foto
foto © Christian Husar

Ook in de enscenering van Venus in Africa moest ik onwillekeurig aan de zwart-wit-films uit de jaren '40 en '50 denken. Aangezien de opera zich grotendeels afspeelt in een bar in Noord-Afrika is "Casablanca" nooit ver weg. Hier zorgt de belichting echter wel af en toe voor wat kleur. Ook opvallend was dat de voorstelling begon met de wals van de Vrouw met de Vader en eindigde met een music-hall-dansje van de vijf zangers. In beide opera's is de populaire muziek van die tijd, gaande van jazz tot music-hall, verwerkt.

De Wiener Kammeroper bezet haar producties met jonge zangers. De Amerikaanse sopraan Diana Higbee zong zowel de Vrouw als Yvonne. Ik vond haar een van de betere zangers; haar tekstprojectie is goed en ze leeft zich in in de twee karakters. Haar hoog register was echter minder nauwkeurig. Dat was minder een probleem bij Nazanin Ezazi, die Venus zong. Maar zij had aanvankelijk wat problemen om haar stem geprojecteerd te krijgen, zelfs in deze kleine zaal.

De Weense bariton Andreas Jankowitsch zong de Vriend en Charles. Op zich is zijn stem wel mooi, maar het feit dat die het in de hoogte een paar keer begaf, is wel iets om bezorgd over te zijn. Pablo Cameselle, de matroos en de oplichter die Charles het valse geld verkocht, is een Argentijnse tenor van het snerpende Rossini-type. De noten zitten wel goed, maar het klinkt allesbehalve mooi. Mentu Nubia is de bas die de Vader en de barman zong met diepe fundering maar weinig volume.

Dit was de eerste keer dat ik de Wiener Kammeroper bezocht. Ik sta volledig achter het concept van dit gezelschap, maar op muzikaal vlak vond ik deze voorstelling niet helemaal overtuigend.

Publicatie: vrijdag 27 mei 2011 @ 15:08
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen