ti guarda dal Grande Inquisitor

Le pauvre matelot & Venus in Africa in Wenen

Wenen telt drie "grote" operahuizen. Een vierde operahuis, de Wiener Kammeroper, is van een bescheidener niveau. Dit gezelschap werd meer dan 50 jaar geleden opgericht door Hans Gabor (wiens naam ook deel uitmaakt van de jaarlijkse Belvedere Zangwedstrijd). Hun zaal is momenteel gevestigd in een zijstraatje van de Fleischmarkt. Het is een kleine zaal - ik schat dat er ongeveer 300 plaatsen zijn - met een redelijk droge akoestiek.

Op het programma van de Wiener Kammeroper staan uitsluitend rariteiten of werken die nog nooit in Oostenrijk opgevoerd werden. Sinds een paar jaar hebben ze een reeks onder de titel "Unerhört Neu Gehört". In die reeks, hoorde en zag ik gisteren twee eenakters, Le pauvre matelot van Darius Milhaud en Venus in Africa van George Antheil, in een regie van Giorgio Madia. Daniel Hoyem-Cavazza leidde het Kammerensemble der Wiener Kammeroper.

Foto
foto © Christian Husar

De twee opera's hebben gemeen dat ze allebei over liefde en geld gaan. In Le pauvre matelot, dat in 1927 in de Opéra-Comique in première ging, wacht een vrouw al 25 jaar op de terugkeer van haar man. Als haar man - de arme matroos - uiteindelijk terugkeert, wil hij de trouw van zijn vrouw testen door zich uit te geven als een boodschapper van haar man. Hij vertelt haar dat haar man binnenkort terug zal keren, maar dat hij achtervolgd wordt door schulden. Hijzelf heeft beter geboerd. De vrouw gaat niet in op zijn avances maar vermoordt hem terwijl hij slaapt om zo zijn geld te stelen... en haar man te redden.

Venus in Africa dateert van 1954 en werd, als ik het programmablaadje mag geloven, nog nooit eerder scenisch opgevoerd in Europa. Deze eenakter speelt zich af in Tunesië, waar het koppel Yvonne en Charles ruzie hebben. Yvonne verlaat Charles, die haar een pak vals geld meegeeft. Charles vraagt raad aan een standbeeld van Venus en brengt met haar de nacht door. 's Morgens duikt Yvonne terug op als ze ontdekt heeft dat het geld vals is. Op miraculeuze wijze blijkt het geld toch echt geworden en alles is terug peis en vree tussen Yvonne en Charles.

De regisseur Giorgio Madia maakt voor beide opera's een donkere enscenering met een eenvoudig decor. In het geval van Le pauvre matelot bestaat het decor uit twee zwart-witte muren met een deur die rond een gemeenschappelijke as kunnen draaien waardoor eenvoudig van de ene kamer naar de andere, of van binnen naar buiten, gegaan kan worden. Ook in de kostuums is zwart de dominerende "kleur" met de Vrouw als een zedig schoolmeisje. In deze opera was vooral de slotscène sterk... vanaf het moment dat de Vriend een hamer komt terugbrengen waarmee de Vrouw uiteindelijk haar man vermoordt, is pure Hitchkock.

Foto
foto © Christian Husar

Ook in de enscenering van Venus in Africa moest ik onwillekeurig aan de zwart-wit-films uit de jaren '40 en '50 denken. Aangezien de opera zich grotendeels afspeelt in een bar in Noord-Afrika is "Casablanca" nooit ver weg. Hier zorgt de belichting echter wel af en toe voor wat kleur. Ook opvallend was dat de voorstelling begon met de wals van de Vrouw met de Vader en eindigde met een music-hall-dansje van de vijf zangers. In beide opera's is de populaire muziek van die tijd, gaande van jazz tot music-hall, verwerkt.

De Wiener Kammeroper bezet haar producties met jonge zangers. De Amerikaanse sopraan Diana Higbee zong zowel de Vrouw als Yvonne. Ik vond haar een van de betere zangers; haar tekstprojectie is goed en ze leeft zich in in de twee karakters. Haar hoog register was echter minder nauwkeurig. Dat was minder een probleem bij Nazanin Ezazi, die Venus zong. Maar zij had aanvankelijk wat problemen om haar stem geprojecteerd te krijgen, zelfs in deze kleine zaal.

De Weense bariton Andreas Jankowitsch zong de Vriend en Charles. Op zich is zijn stem wel mooi, maar het feit dat die het in de hoogte een paar keer begaf, is wel iets om bezorgd over te zijn. Pablo Cameselle, de matroos en de oplichter die Charles het valse geld verkocht, is een Argentijnse tenor van het snerpende Rossini-type. De noten zitten wel goed, maar het klinkt allesbehalve mooi. Mentu Nubia is de bas die de Vader en de barman zong met diepe fundering maar weinig volume.

Dit was de eerste keer dat ik de Wiener Kammeroper bezocht. Ik sta volledig achter het concept van dit gezelschap, maar op muzikaal vlak vond ik deze voorstelling niet helemaal overtuigend.

Publicatie: vrijdag 27 mei 2011 @ 15:08
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen

Robert Holl in Zeist

Gisteren werd de tweede editie van het LiedFestival Zeist afgesloten. Op het podium twee volbloed Schubertianer... Robert Holl en Graham Johnson. Op het programma... Schuberts meesterwerk Winterreise.

Liedrecital, 22-5-2017 17:05
2 opmerkingen

Angelo Pollak en Karola Pavone in Zeist

Vanmiddag stond er een tweede duorecital op het programma van het LiedFestival Zeist met twee jonge zangers... de Oostenrijkse tenor Angelo Pollak en de Italiaanse sopraan Karola Pavone.

Liedrecital, 21-5-2017 23:16
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (2/2)

Het avondconcert gisteren was een soort "Abendunterhaltung" zoals ze ten tijde van Schubert georganiseerd werden (maar dan zonder puur instrumentale werken) en wat later zou uitgroeien tot de Schubertiades. Op het programma stonden meerstemmige liederen van Haydn, Mozart, Beethoven en Schubert. Een en ander werd enthousiast ingeleid door Maartje van Weegen, tevens ambassadrice van het LiedFestival Zeist.

Liedrecital, 21-5-2017 9:27
0 opmerkingen

Adèle Charvet, Raoul Steffani en Flott in Zeist

Deze namiddag stonden er twee liedrecitals op het programma van het LiedFestival Zeist. Eerst kregen we met de Franse mezzo Adèle Charvet en de Nederlandse bariton Raoul Steffani twee jonge zangers te horen. Ze wonnen vorig jaar respectievelijk het "Internationaal Vocalisten Concours Den Bosch" en het "Grachtenfestival Conservatorium Concours". In de late namiddag was het de beurt aan Dame Felicity en Graham Johnson.

Liedrecital, 20-5-2017 23:09
0 opmerkingen

James Gilchrist in Zeist

Op een festival is er vaak wel één of ander concert waar ik vooraf mijn bedenkingen bij heb. Op het LiedFestival Zeist was dat het geval voor het recital van James Gilchrist en Sholto Kynoch. Mijn verwachtingen werden spijtig genoeg bevestigd...

Liedrecital, 20-5-2017 9:42
0 opmerkingen

Master course voor liedduo's in Zeist

De drie eerste dagen van het LiedFestival Zeist waren gevuld met master classes voor zes liedduo's bestaande uit vier sopranen, twee baritons en uiteraard zes pianisten. Op de vierde dag werd de reeks afgesloten met een slotrecital door vijf van de zes duo's.

Liedrecital, 19-5-2017 21:38
0 opmerkingen

Henk Neven in Zeist

Ik had de Nederlandse bariton Henk Neven uiteraard al eerder gehoord, maar met zijn recital op het LiedFestival Zeist was het de eerste keer dat hij als liedzanger mijn pad kruiste... een ontdekking !

Liedrecital, 18-5-2017 23:24
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (1/2)

De locatie van het LiedFestival Zeist - een protestantse kerk - heeft Robert Holl geïnspireerd tot een vrij origineel programma met muziek op religieuze teksten voor het tweede recital van het festival.

Liedrecital, 17-5-2017 23:42
0 opmerkingen

Lenneke Ruiten in Zeist

Vorig jaar werd in Zeist een nieuw Liedfestival opgericht met Robert Holl als drijvende kracht. Ik heb dat toen gemist, maar dit jaar ben ik er wél bij in de kerk van de Evangelische Broedergemeente. Het thema dit jaar is "Schubert en zijn voorgangers". Het openingsrecital van Lenneke Ruiten en Thom Janssen paste daar perfect in met liederen van Haydn, Mozart en Schubert.

Liedrecital, 16-5-2017 23:25
0 opmerkingen