ti guarda dal Grande Inquisitor

IMKEB 2011 - Finale, dag 2

De tweede finale-avond van de Koningin Elisabethwedstrijd was van behoorlijk tot uitstekend niveau. Eén Belg en twee Koreanen traden in het strijdperk.

FotoDe Belgische tenor Thomas Blondelle begon met Thou shall break them with a rod of iron uit de "Messiah" als een kort opwarmertje. Zijn stem klinkt ruim in de grote zaal van het PSK, alhoewel zijn hoogte nooit echt vrij en open straalde. In de vorige rondes was een van zijn grootste probleem het visueel overacting. Maar in de finale heeft hij zich toch iets leren bedwingen, alhoewel de beate gezichten die hij tijdens Tamino's Bildnis-aria trok bij momenten toch nog deden glimlachen. Ik had wel wat vraagtekens bij zijn Tamino. Het tempo lag naar mijn smaak iets te hoog en hij liet af en toe een ongepaste veristische snik horen. Hij maakte heel deze aria ook veel te complex met veel te veel emotie, waardoor ik me afvroeg welke emoties deze Tamino in de rest van "De toverfluit" nog zal moeten opbrengen.

In het midden van zijn programma stonden twee liederen. Ik had de indruk dat het eerste deel van Duparcs Phidylé wat laag lag. Plots droeg zijn stem minder goed dan voordien. Mahlers Revelge lag een stuk beter, maar ook hier had ik weer problemen met zijn tempo. Dit lied moet weliswaar in een marstempo gezongen worden, maar dat is nog iets anders dan het sprintje dat Blondelle hier trekt. Zeker "des Morgens zwischen drei'n und vieren" is er geen enkele soldaat die zo marcheert. Het andere uiterste is bijvoorbeeld een vertolking van Matthias Goerne, ergens tussenin is zeker beter. Voor de rest was het wel een voorbeeldige uitvoering.

Hij eindigde met Durch die Wälder, de aria van Max uit "Der Freischütz". Vroeger zou ik dat een vreemde keuze gevonden hebben, maar sinds ik recent Le Freischütz gehoord heb met ook een lyrische tenor is het helemaal zo gek niet meer. Dit was meteen ook zijn beste moment van de hele avond. Hier en daar waren er nog wel wat vreemde noten, maar als geheel bouwde hij de aria goed op tot en met een gedreven slot. Na deze prestatie denk ik dat Blondelle een plaatsje bij de eerste zes mag ambiëren.

FotoDe Koreaanse bariton Hwang Insu begon heel moedig met de Bach-aria Grosser Herr und starker König uit het "Weihnachts-Oratorium". Zoals in de eerdere rondes liet hij vooral een heel mooie klank horen, maar interpretatief blijft hij op de achtergrond. Het feit dat hij wat onhandig acteert en zingt met een marmeren gezicht helpt hem niet. Ook Mozarts Un baccio di mano was mooi gezongen, mits een paar vreemde vertragingen. Zijn twee Ravel-liederen uit "Don Quichotte à Dulcinée" vielen tegen. Chanson romanesque was te snel en miste stijl, elegantie en gevoel voor linguïstieke timing. Chanson épique eindigde hij wel met een mooi "Amen", maar alles daarvoor bleef monotoon.

Hij begon goed aan Hai già vinta la causa. Het recitatief was niet overdreven dramatisch, maar in de rest van de aria bleef hij te bescheiden... die ene overslaande noot op het einde zal hem wel niet te hard aangerekend worden, maar zijn weinig geïnspireerde vertolking wel. Het zelfde geldt eigenlijk voor Riccardo's Ah, per sempre uit "I Puritani". Een mooie klank met weinig diepgang en een lome frasering leidden tot een saaie vertolking.

FotoDe Koreaanse sopraan Hong Haeran begon met Manons Je suis encore tout étourdie, wat ze ook in de eerste ronde al gezongen had. Ook in het PSK komt haar charme mooi door. Van de zes zangers die we tot nu toe gehoord hebben, is zij degene met de best projecterende stem. Met Zaïdes Ruhe sanft, mein holdes Leben gaf ze blijk van muzikaliteit en stijl. Nog meer Mozart volgde met de aria van Frau Silberklang - what's in a name ! - Bester Jüngling. Ze fietst losjes door alle coloraturen. Ook hier zijn verfijning en elegantie, zowel in haar acteren als haar vertolking, de sleutelwoorden. De manier hoe ze daarna met de coloraturen van het Vuur in Je réchauffe les bons speelt, was ronduit schitterend.

Ze eindigde met een uitstekend staaltje belcanto. In Care Compagne uit "La sonnambula" was er weer dat feilloos stijlgevoel met subtiele trillers, prachtige messa's di voce en gewoon ontroerend schoonzingen in Come per me sereno. Het publiek begon uiteraard wel als een bende kiekens zonder kop te applaudisseren tussen aria en cabaletta, maar dat deed niets af van haar prestatie. Uiteindelijk bevestigde ze volledig mijn indruk uit de halve finale. Het moet al heel gek lopen als zij niet hoog eindigt...

Publicatie: donderdag 19 mei 2011 @ 23:29
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen