ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Walküre in Kinepolis

Het cinema-seizoen uit de Met werd afgesloten met Die Walküre. Maar alsof de opera nog niet lang genoeg is, begonnen ze met ongeveer 40 minuten vertraging. Tijdens de eerste pauze kregen we de verklaring... een technisch probleem met een van de planken van Het Machien, de hoofdrolspeler in de enscenering van Robert Lepage, waar we al kennis mee gemaakt hebben in Das Rheingold in het begin van het seizoen.

Foto

Die machine met 24 planken van Carl Fillion heeft al heel wat kritiek mogen slikken, maar ik vind het nog altijd een efficiënte manier om snel van scène naar scène te gaan en het levert esthetisch verantwoorde beelden op. Samen met de videoprojecties van Boris Firquet is alles mogelijk... in verticale positie en met de projectie van boomschors wordt het een bos waarin Siegmund verloren loopt, de hut van Hunding waar een boom door het dak groeit is een evidentie. Ze kunnen zelfs als de paarden van de walkures fungeren.

Heel mooi is ook de slotscène. De machine vormt besneeuwde bergtoppen, waar de projecties op wel bepaalde momenten tijdens de Wotan-Brünnhilde-scène voor sneeuwlawines zorgen. Het geeft aan dat het een muzikaal gedachte enscenering is. Buiten de machine zijn er nauwelijks andere attributen, hetzij de troon van Fricka, die zowaar versierd is met haar rammen.

Een en ander betekent dat het succes van de voorstelling voor een belangrijk deel op de schouders van de zangers rust. En zeker in de cinema, met al de close-ups zien we ongetwijfeld meer van de interactie tusen de protagonisten dan het publiek in de zaal... tot minder appetijtelijke beelden toe, zoals een speeksel kwijlende Siegmund of een Wotan die zweet als een rund.

De drie zangers van het eerste bedrijf vormen een homogeen trio, dat een van meest ideale combinaties vormt dat tegenwoordig gevonden kan worden. Jonas Kaufmann maakte zijn debuut als Siegmund. Alhoewel hij niet opgesloten wil worden in het Wagner-repertoire, vind ik zijn stem met die typische baritonale fundering uitermate geschikt in dit repertoire en klinkt hij veel minder overtuigend of juist in bijvoorbeeld het Italiaanse repertoire. Hoedanook was dit een schitterend roldebuut met een heroïsche "Ein Schwert verhieß mir der Vater" en stralende "Wälse", of ook een lyrisch-romantische "Winterstürme wichen dem Wonnemond". Hij kreeg een schitterend weerwoord van Eva-Maria Westbroek als Sieglinde, en een onovertroffen Hans-Peter König als een vocaal-zwarte Hunding.

Aan de godenzijde was Bryn Terfel weer een overweldigende Wotan met een genuanceerde monoloog en een aangrijpend "Abschied". Deborah Voigt kan vooral visueel overtuigen als Brünnhilde, met haar grote bambi-ogen en meer dan een kop kleiner dan Terfel vraagt het niet veel fantasie om in haar Wotans dochter te herkennen. Vocaal bleef ik wel op mijn honger zitten. Ik hoorde weinig interpretatieve diepte en met haar overdreven heldere stem liet ze eerder een indruk van een soubrette-Brünnhilde na. Stephanie Blythe hoort tot een van de boeiendere Fricka's. Ze speelt Wotans echtgenote niet als de verontwaardige feeks, maar bouwt een heel karakter op waarbij ze zich onder andere wentelt in haar slachtoffer-rol. Haar enige grote probleem is haar Duits... gelukkig zijn er ondertitels, maar zelfs daarmee kon ik nog niet bedenken wat ze eigenlijk aan het zingen was.

Tenslotte had ik bij deze voorstelling wel problemen met de klankkwaliteit, vooral bij de zangers klonk er een gecomprimeerde achtergrondruis die afwezig was als enkel het orkest speelde. Ik vraag me af of dit probleem ook optrad in andere zalen, of dat het probleem in New York lag bij de microfoons van de zangers...

Publicatie: zondag 15 mei 2011 @ 21:11
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
0 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen