ti guarda dal Grande Inquisitor

IMKEB 2011 - Halve finale, dag 1

Op de eerste dag van de halve finale, traden zeven kandidaten aan; de achtste voelde zich ziek en zal hopelijk woensdag optreden. De namiddagsessie was het meest geslaagd, met twee zangers die zich eerder als lied- dan als operazanger willen profileren aangezien meer dan de helft van hun programma uit liederen bestond. En wie mij een beetje kent, zal dan wel begrijpen dat die twee dan meteen een streepje voor hebben...

FotoDat was bijvoorbeeld het geval met de bariton Georg Gädker (30 jaar, Duitsland). Hij bracht een uitgebreid programma met twee oratoriumaria's, twee opera-aria's en vijf liederen. Voor zijn eerste aria, A serpent, in my bosom warmed van Handel, had hij nog wat tijd nodig om zijn stem in de juiste projectiestand te krijgen. Dat was echter snel opgelost en hij vervolgde dan ook met een mooi gedragen en ingetogen Gott sei mir gnädig uit "Paulus". In de bijna-zelfmoordscène van Papageno, Weibchen, Täubchen, was hij zo goed als perfect. Zijn timing was uitstekend en hij kon mij volledig overtuigen als vogelvanger... en de interventies van het vogelfluitje floot hij zelf. Puccini's Questo amor vond ik minder geslaagd omdat ik zijn stem niet echt Italiaans vind klinken. Hij eindigde met een volledig lied-blok. Brahms' Wie rafft ich mich auf ligt goed in zijn stem. Ik heb wel een probleem met Barbers Sure on this shining night. Het is een lied dat ik vereenzelvigd heb met Felicity Lott en als dat dan uit de keel van een bariton komt, dan klinkt dat gewoon niet juist. Ik vond ook zijn tempo wat aan de trage kant. Hij zong dan Iberts Chanson de la mort de Don Quichotte - in mijn oren een José Van Dam-lied - met een ontroerend mezza voce, wel spijtig dat zijn voorlaatste a-haaaaaa noot in zijn keel bleef steken. Schumanns Der Contrabandiste is dan weer een Dieskau-lied. Gädker zong het niet met Dieskau's knapperige dictie maar toch overtuigend genoeg. In Barbers I hear an army kon Daniel Blumenthal zich niet inhouden om Gädker te overstemmen met de piano.

FotoVoor de sopraan Iulia Elena Surdu (26 jaar, Roemenië) had de jury het lastigste van haar twee programma's uitgekozen... kwestie van helemaal zeker te zijn dat ze niet in de halve finale had mogen zitten. Ze begon met een lied, Hugo Wolfs Kennst du das Land. Ze heeft geen laagte, haar hoogte klinkt niet mooi en ook niet altijd even juist, en als ze aan de herhaalde Wohin-secties komt, dan schakelt ze over in opera-modus in plaats van Lied te zingen. Voor het recitatiefgedeelte van O zittre nicht beschikt ze niet over het dramatisch gewicht, terwijl ik daar emotioneel vastgegrepen wil worden door de Koningin van de Nacht. In het lyrische deel Zum Leiden bin ich auserkoren had ik de indruk dat ze met haar intonatie worstelde. De hoge fa's waren min of meer juist, maar van het kort-aanraken-type. De sfeer van Fauré's Clair de lune was in orde. Nanetta's Sul fil d'un soffio etesio is veel te hoog gegrepen. Ze krijgt geen lijn in haar zang en is overwegend saai. Ze eindigde met "L'enfant et les sortilèges". De aria van het Vuur Je réchauffe les bons heeft veel te veel snelle tekst, die ze langs geen kanten verstaanbaar kan verwerkt krijgen.

FotoDe mezzo Clémentine Margaine (28 jaar, Frankrijk) is de tweede lied-zanger. Ze begon weliswaar met een Voi che sapete, die nog iets charmanter mocht zijn. Maar met twee liederen van Chansons de Bilitis bereikt ze een hoogtepunt. Tijdens de rusten in het lied houdt ze de spanning goed vast, ze laat een goede dynamiek horen - inclusief een constant mooi klinkend forte - en zingt met veel kleur. Na een minder memorabele La maja dolorosa van Granados passeerde weer een zigeuner (Carmen heeft ze al tijdens de eerste ronde gezongen) met een vurige Brahms en diens He, Zigeuner, greife in die Saiten ein. Met Cherubini's solo un pianto bewees ze dat ze "het" heeft... dat ondefinieerbare iets in haar stem waarmee ze weet te ontroeren. Ze eindigde met Montsalvatge en een opwindende Canto negro en een fantastische mooi aangehouden noot als uitsmijter. Ze leek daarmee te willen zeggen: "er is nog veel meer van dit moois... tot in de finale !"

FotoHet minste wat je van de bariton Lee EungKwang (29 jaar, Korea) kan zeggen, is dat hij een interessante stemkleur heeft. Wat hij ermee doet, is echter niet altijd even geslaagd. Zo begon hij met een aggresieve Se vuol ballare, maar ik vind zijn stem eerder geschikt voor Conte Almaviva dan voor Figaro. Voor Ni sna ni otdycha, de aria van Vorst Igor, ligt het eerste deel te laag voor hem om goed en zuiver te zijn. In de tweede helft van de aria begint zijn stem af te brokkelen. Zijn stem is natuurlijk wat het is, zoals totaal ongeschikt om Mahler te zingen. Ich hab' ein glühend Messer vraagt wel wat volume, maar het is geen Verdi. Poulencs La belle jeunesse was een complete ramp... er was niet veel "gaillarde" aan dit "chanson" in onbegrijpelijk Frans. Voor hij met Tonio's proloog Si può, si può begon, wierp hij nog een knipoog naar Fabiola. Dit was zowat de enige aria die min of meer goed was, op een paar verwurgde of langs onder benaderde noten na. Maar hij zong een stralende hoge la (of zoiets) en het publiek was de rampen die eraan voorafgingen al weer vergeten.

's Avonds traden drie sopranen voor het voetlicht.

FotoDe eerste was Norma Nahoun (24 jaar, Frankrijk). Ze begon met een charmante en eenvoudige Giunse alfin il momento. Haar gebruik van een bescheiden borststem voor de lage noten is misschien niet erg orthodox, maar ze draagt wel goed. Daar waar ze voor Mozart een redelijk slanke stem uitgekozen had, wordt haar stem beduidend groter voor Massenets Manon en Adieu notre petite table. Ze bouwt de aria heel goed op, met een snel en extatisch begin, een melancholisch middendeel en aangrijpend slot (vanaf de eigenlijke "Adieu"). Na een mooie L'hiver a cessé van Fauré, hernam ze de Oh, quante volte uit de eerste ronde. Ze sloot af met Zueignung, op zich wel mooi, maar ik heb liever een iets rondere stem voor dit Strauss-lied.

FotoAnneke Luyten (27 jaar, België) begon met Strauss en het lied Schlechtes Wetter. Op dat moment is haar stem nog te klein en projecteert ze onvoldoende, zeker voor zo'n heftig lied. Op een paar onzekere inzetten na was Mendelssohns Höre Israël wel mooi gezongen met een iets vollere stem. Om het Ave Maria uit "Otello" te programmeren, moet je lef of een perfecte stembeheersing hebben. Nu, eerlijk gezegd, was haar vertolking veel beter dan ik vooraf verwacht had. Maar toch... Verdi schrijft constant 'sotto voce' en 'dolcissimo' voor, maar bij Anneke Luyten kwam het zelden of nooit beneden mezzo forte. Het is tevens een moment in de opera dat Desdemona een voorgevoel heeft dat dit misschien wel de laatste keer is dat ze tot Maria bidt. In het ideale geval, verwacht ik dan ook een soort buiten-lichamelijke ervaring van haar. Pamina's Ach, ich fühl's is nog zo'n lastige, die een sopraan enkel uit vrije wil op haar lijstje zet als ze 100% zeker is van zichzelf. Naar mijn smaak was de uitvoering veel te luid en veel te snel. Dat laatste was misschien om praktische redenen, zodat ze in één adem door het coloratuurmoment zou geraken (die ene gemiste hoge noot is een spijtige "accident de parcours"). Ze rehabiliteerde zich gedeeltelijk met La bonne cuisine, vier liederen die ik totaal niet kende. Je moet waarschijnlijk een Bernstein zijn om op het idee te komen om vier recepten op muziek te zetten.

FotoKatrien Baerts (28 jaar, België) begon met Rastlose Liebe van Schubert. Ook zij zingt het als een opera-aria in plaats van een lied. Er ging daarna weinig bezieling uit van Giulietta's Oh, quante volte, ook haar staccato-werk was wat smoezelig. Ze brengt wel de nodige stuwing in Zaides Tiger, wetze nur die Klauen. Gurney's Sleep vormde een mooie contrast en rustpunt in het midden van haar optreden. Met Poulencs Violon ging ze op dezelfde weg door. Tenslotte eindigde ze weer met Thérèses Non, Monsieur mon mari zoals in de eerste ronde.

Van deze zeven halve finalisten, zijn er drie die finalisten mogen worden van mij, met name Gädker, Margaine en Nahoun.

Publicatie: dinsdag 10 mei 2011 @ 0:26
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen