ti guarda dal Grande Inquisitor

Alceste in De Munt

Vijf jaar geleden was Glucks opera Alceste te zien in het Théâtre du Châtelet in een regie van Robert Wilson. De Munt heeft deze productie nu naar Brussel gehaald.

Het voordeel van een Wilson-productie is dat je op voorhand weet wat je kan verwachten. Het achterdoek heeft meestal een van blauw naar wit verlopende kleur. De zangers bewegen in slow-motion, al dan niet achterwaarts, over de scene met verkrampte armbewegingen. Het scenebeeld is esthetisch verantwoord en de personenregie is meer een choreografie die weinig speling laat voor de individualiteit van de zanger.

FotoIn het geval van Alceste was het niet anders. Het is nog het best om de voorstelling als een oratorium te benaderen, verluchtigd met mooie plaatjes. En vooral je hoofd niet te breken over de diepere betekenis van rondvliegende kubussen, zwevende plexiglazen platen of gekleurde driehoeken.

Het werk op zich is nogal wisselvallig. Vooral het eerste bedrijf lijdt aan eentonigheid. Pas op het einde wordt het even interessant wanneer de bekende aria "Divinités du Styx" had moeten komen. Maar die was bijna onherkenbaar vervormd met een andere tekst tot "Ombres, larves". Het tweede bedrijf is wel schitterend. Het begint jubelend met de wonderbaarlijke genezing van Admète om te eindigen met de ontdekking dat hij dit te danken heeft aan de opoffering van Alceste. Het laatste bedrijf is minder sterk, maar heeft toch zo zijn momenten.

De mezzo Katarina Karnéus zingt de rol van Alceste. Haar stem klonk enigszins omfloerst waardoor ze soms moeilijk verstaanbaar was. Maar het klinkt allemaal wel mooi, ook al hadden de verschillende dramatische situaties iets meer gedifferentieerd mogen worden. Heel mooi was ook haar slotaria van het tweede bedrijf, die me trouwens wat deed denken aan "J'ai perdu mon Euridice".

Verstaanbaarheid was totaal geen probleem bij Kurt Streit. Hij zingt Admète met een open, voorwaarts geplaatste stem. Die helderheid geeft hem iets heroïsch en autoritairs wat perfect past voor een koning. Telkens als hij op toneel komt en begint te zingen, krijgt de scene plots vaart en wordt het interessant. Dat ligt misschien ook aan het feit dat zijn grootste optreden in het tweede bedrijf ligt, dat op zich al boeiend is omwille van de confrontatie met Alceste.

Publicatie: vrijdag 30 januari 2004 @ 19:11
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Tancredi in het PSK

Er bestaan minstens drie versies van Tancredi. De versies die Rossini componeerde voor Venetië en Ferrara - er bestaat ook nog een Milanese versie - werden deze week door het Muntorkest onder leiding van Giuliano Carella concertant uitgevoerd. Ik hoorde gisteren de Ferrara-versie.

Opera, 15-10-2017 8:35
2 opmerkingen

La Cenerentola in Düsseldorf

Na de Otto Schenk-productie van Der Rosenkavalier, heeft de opera van Düsseldorf een andere legendarische productie uit de kast gehaald: La Cenerentola in de even legendarische productie van Jean-Pierre Ponnelle.

Opera, 8-10-2017 20:46
1 opmerking

Das Wunder der Heliane in Antwerpen

Korngold is vooral bekend als de componist van Die tote Stadt. Zijn andere opera's zijn zo goed als vergeten. Het zeven later gecreëerde Das Wunder der Heliane is er één van en we moeten al teruggaan naar 1970 voor de laatste Belgische opvoering... in Gent.

Opera, 2-10-2017 17:01
6 opmerkingen

Juan Diego Florez in Antwerpen

De Antwerp Symphony Orchestra heeft de ambitie om elk seizoen in de Koningin Elisabethzaal te openen met een grote operaster. Gisteren werd hun seizoen afgetrapt met het vocale vuurwerk van Juan Diego Florez, Christopher Franklin dirigeerde.

Concert, 1-10-2017 10:04
0 opmerkingen

Oktober 2017

In oktober begint het Met-cinemaseizoen met Norma in een sterbezetting, de Waalse Opéra brengt ook Bellini's opera in een iets mindere bezetting. Er staat ook veel Mozart op het programma, met een nieuwe productie van Lucio Silla in de Munt, een opvoering van Cosi fan tutte in het Concertgebouw en Die Zauberflöte in de cinema. De fans van Marie-Nicole Lemieux zullen hun hart kunnen ophalen aan haar Tancredi in het PSK, of haar liedrecital in deSingel.

Toekomstmuziek, 29-9-2017 18:04
0 opmerkingen

Caroline Melzer in deSingel

Harawi, chant d'amour et de mort is een liedcyclus met twaalf liederen van Olivier Messiaen waar ik nog nooit van gehoord had. Sopraan Caroline Melzer en pianist Cédric Pescia voerden dit werk gisteren uit in deSingel, tegelijkertijd werd een kortfilm van Clara Pons geprojecteerd.

Liedrecital, 24-9-2017 10:25
3 opmerkingen