ti guarda dal Grande Inquisitor

Le comte Ory in Kinepolis

Le comte Ory is een van Rossini's laatste opera's waarvoor hij uitbundig citeert uit eigen werk, vooral Il viaggio a Reims. Het is een opera die nog nooit in de New Yorkse Met opgevoerd werd en dan ook een gloednieuwe productie kreeg.

Foto

Gezien het onderwerp - graaf Ory probeert onder de rokken van gravin Adèle te geraken en verkleedt zich daarvoor achtereenvolgens als heremiet en als non terwijl alle mannen op kruistocht zijn - bestaat het gevaar dat een productie in slapstick of aangebrande grappen vervalt. Toen Jérôme Savary een paar jaar geleden deze opera regisseerde in de Opéra Comique, later hernomen in Luik, sprong hij met de beide voeten vooruit in die val.

Regisseur Bartlett Sher heeft met zijn sprankelende producties van Il barbiere di Siviglia of de musical South Pacific, ook allebei in New York, al bewezen dat hij weet om te gaan met komedie. Zijn Le comte Ory is stijlvol, alhoewel het uitgangspunt niet erg verschilt van die van Savary, namelijk een klassieke productie maken. Er is wel één verschil. Sher gebruikt de truuk van theater-in-het-theater. We zien een 19de-eeuws theater met houten podium en zicht in de coulissen, waar de opera opgevoerd wordt. Meer excuses zijn niet nodig om dan toch met mooie kostuums uit te pakken.

Een opera als Le comte Ory staat of valt met zijn zangers. De bezetting die de Met hier samengebracht heeft bereikt ongekende hoogtes, niet alleen op vocaal vlak, maar ze acteren ook redelijk geloofwaardig.

Juan Diego Florez zingt met zijn gekende stijl en gemak de rol van Ory. Hij speelt met zijn wenkbrauwen, doet gekke loopjes en dansjes als "soeur Colette", en tegelijkertijd vliegen de hoge do's vlotjes in het rond. Zijn prestatie is des te opvallender nadat hij aan gastvrouw Renée Fleming vertelde dat hij de nacht ervoor nauwelijks geslapen had... amper een half uur voor het begin van de voorstelling had hij nog geassisteerd bij de thuisbevalling van zijn eerste zoon.

Diana Damrau zong een even weergaloze Adèle. Ik vond haar Frans niet altijd even verstaanbaar in vergelijking met de rest van de bezetting en ik heb haar ook niet horen trillen, maar voor de rest is ze schitterend. Coloraturen klinken over haar hele bereik even homogeen en betekenisvol. Zelfs in de hoogte heeft ze een volle stem van warm glanzend zilver. Scenisch heeft ze de uitstraling van een koningin.

De rest van bezetting is van even hoog niveau. Joyce DiDonato zingt een stoere Isolier, een veel mannelijker page dan bijvoorbeeld Cherubino. Stéphane Degout mocht als Raimbaud de bekende ratelaria zingen. De gouverneur - in deze productie vertaald als de privéleraar van Ory - werd gezongen door Michele Pertusi met indrukwekkende (ten minste op basis van de microfoonregistratie) lage noten. Susanne Resmark tenslotte - eerder ook Mère Marie in München - was een grappige Ragonde.

Publicatie: zondag 10 april 2011 @ 15:28
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roderick Williams in Buxton

Er was één voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen