ti guarda dal Grande Inquisitor

Le comte Ory in Kinepolis

Le comte Ory is een van Rossini's laatste opera's waarvoor hij uitbundig citeert uit eigen werk, vooral Il viaggio a Reims. Het is een opera die nog nooit in de New Yorkse Met opgevoerd werd en dan ook een gloednieuwe productie kreeg.

Foto

Gezien het onderwerp - graaf Ory probeert onder de rokken van gravin Adèle te geraken en verkleedt zich daarvoor achtereenvolgens als heremiet en als non terwijl alle mannen op kruistocht zijn - bestaat het gevaar dat een productie in slapstick of aangebrande grappen vervalt. Toen Jérôme Savary een paar jaar geleden deze opera regisseerde in de Opéra Comique, later hernomen in Luik, sprong hij met de beide voeten vooruit in die val.

Regisseur Bartlett Sher heeft met zijn sprankelende producties van Il barbiere di Siviglia of de musical South Pacific, ook allebei in New York, al bewezen dat hij weet om te gaan met komedie. Zijn Le comte Ory is stijlvol, alhoewel het uitgangspunt niet erg verschilt van die van Savary, namelijk een klassieke productie maken. Er is wel één verschil. Sher gebruikt de truuk van theater-in-het-theater. We zien een 19de-eeuws theater met houten podium en zicht in de coulissen, waar de opera opgevoerd wordt. Meer excuses zijn niet nodig om dan toch met mooie kostuums uit te pakken.

Een opera als Le comte Ory staat of valt met zijn zangers. De bezetting die de Met hier samengebracht heeft bereikt ongekende hoogtes, niet alleen op vocaal vlak, maar ze acteren ook redelijk geloofwaardig.

Juan Diego Florez zingt met zijn gekende stijl en gemak de rol van Ory. Hij speelt met zijn wenkbrauwen, doet gekke loopjes en dansjes als "soeur Colette", en tegelijkertijd vliegen de hoge do's vlotjes in het rond. Zijn prestatie is des te opvallender nadat hij aan gastvrouw Renée Fleming vertelde dat hij de nacht ervoor nauwelijks geslapen had... amper een half uur voor het begin van de voorstelling had hij nog geassisteerd bij de thuisbevalling van zijn eerste zoon.

Diana Damrau zong een even weergaloze Adèle. Ik vond haar Frans niet altijd even verstaanbaar in vergelijking met de rest van de bezetting en ik heb haar ook niet horen trillen, maar voor de rest is ze schitterend. Coloraturen klinken over haar hele bereik even homogeen en betekenisvol. Zelfs in de hoogte heeft ze een volle stem van warm glanzend zilver. Scenisch heeft ze de uitstraling van een koningin.

De rest van bezetting is van even hoog niveau. Joyce DiDonato zingt een stoere Isolier, een veel mannelijker page dan bijvoorbeeld Cherubino. Stéphane Degout mocht als Raimbaud de bekende ratelaria zingen. De gouverneur - in deze productie vertaald als de privéleraar van Ory - werd gezongen door Michele Pertusi met indrukwekkende (ten minste op basis van de microfoonregistratie) lage noten. Susanne Resmark tenslotte - eerder ook Mère Marie in München - was een grappige Ragonde.

Publicatie: zondag 10 april 2011 @ 15:28
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen