ti guarda dal Grande Inquisitor

Götterdämmerung in Essen

Met deze Götterdämmerung wordt de Ring in Essen afgerond. Zoals wel bekend, is dit een Ring met vier verschillende regisseurs. De laatste in de rij is Barrie Kosky, die een middelmatige tot slechte productie aflevert... weliswaar niet zo afgrijselijk als Das Rheingold, maar ver beneden de schitterende Die Walküre of de interessante Siegfried.

Foto
foto © Matthias Jung

Sommigen zullen zich misschien herinneren dat Barrie Kosky ondertussen aan een volledige Ring-cyclus begonnen is in Hannover, en waarvan ik enkel Das Rheingold gezien heb. Zijn Essener Götterdämmerung ligt volledig in dezelfde lijn en verschillende elementen uit de Hannover-productie komen terug. Vooral in het laatste bedrijf passeren ze allemaal de revue... de cabaret-Rijndochters met pluimen, Wotan, die door Alberich "genomen" wordt, de goudkleurig beschilderde naakte vrouw als Rijngoud, bebloede helden met Pruisische helmen die oraal bevredigd worden door de beer uit Siegfried, een dikke roze Woudvogel, of een mannetje in Superman-pak met een Duits-gothische S op zijn borst als een oude Siegfried.

De kleine ruimtes - net zoals zijn Walhalla-rots in Hannover - vinden we terug in de smoezelige motelkamer waar Brünnhilde en Siegfried zich ophouden; als de deur opengaat zien we wel een gestileerde vuurzee flakkeren. Tijdens de Nornenscène wordt hun vertelling ondersteund met zwart-wit-video, waarvan sommige scènes letterlijk overgenomen zijn van Hannover. Het geeft wel aan dat Kosky's volledige Ring-cyclus vermoedelijk wel een zekere homogeniteit zal hebben.

De meest opvallende figuur is een oude naakte vrouw die constant opduikt. Ik weet niet of het voor de argeloze toeschouwer meteen duidelijk is, maar in Hannover hebben we haar al leren kennen als Erda. De voorstelling begint trouwens met "Erda" die een kartonnen doos het podium opduwt, uit die doos drie stoelen haalt, waarop de drie Nornen gaan zitten... allemaal nog voor de muziek begint. Brünnhilde zingt haar zelfverbrandingsscène bijvoorbeeld ook tegenover Erda.

Die kartonnen dozen komen ook regelmatig terug. Siegfried alias Gunther steekt Brünnhilde in zo'n doos om haar in de Gibichunghal af te leveren. Alberich komt vanonder een kartonnen doos uitgekropen om in Hagens droom te verschijnen. In deze productie is Alberich trouwens een karikaturale orthodoxe jood. Dat Wagner-experten beweren dat Wagner Alberich als een jood beschouwde, is niet echt nieuw, wel dat ik het zó expliciet uitgebeeld zag.

Wat ook nieuw is voor mij, is dat in deze voorstelling Heiko Trinsinger - Gunther - de Siegfried-partij zingt in de scène met Brünnhilde waar Siegfried, vermomd als Gunther, haar komt ontvoeren. Trinsinger heeft geen enkel probleem met die noten en met één klap zijn alle visuele en aurale problemen opgelost.

Jeffrey Dowd zong Siegfried. Hij beschikt over het uithoudingsvermogen en heeft alle noten (die ene beruchte hoge do niet te na gesproken), maar toch klinkt hij weinig heldhaftig. Hij is nog te veel het kleine zoontje van Siegmund, wat hij in deze productie ook zo speelt... als een slungelachtige tiener. Caroline Whisnant is dan weer wel een indrukwekkende Brünnhilde, al beschikt ze nog niet over de vrijheid van een Stemme of een Herlitzius en is haar Duitse uitspraak niet altijd even juist.

Rúni Brattaberg was een wisselvallige Hagen. Hij heeft een bulderende basstem, die op intonatievlak echter totaal de mist ingaat als hij effectief buldert. Op normale volumes klinkt hij wel heel mooi, zodat hij in zijn droomscène echt wel een andere zanger leek. Tenslotte moet ook nog Francisca Devos vermeld worden als geëngageerde Gutrune, die meer karakter heeft dan wat we gewoonlijk in deze rol horen.

Zoals in de drie vorige delen, was ook nu weer Stefan Soltesz de rots in de branding. Hij houdt het hele zaakje de hele tijd perfect in de hand en laat het orkest bijvoorbeeld een "Siegfrieds Tod" spelen waardoor je bijna van je stoel geblazen wordt. De opera van Essen gaat eind juni en eind juli de volledige cyclus twee keer opvoeren met de eerste twee opera's op woensdag en donderdag, en de laatste twee in het weekend. Die Walküre en Siegfried kan ik aanraden. Voor de andere twee neem je best een paar ooglapjes mee.

Publicatie: maandag 21 maart 2011 @ 20:31
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen