ti guarda dal Grande Inquisitor

Siegfried in Parijs

Met Siegfried komt het einde van de Parijse Ring in zicht. Ook deze keer bevestigt Günter Krämer zijn visie om geen vernieuwende visie voor te stellen. Hij vertelt het verhaal - Siegfrieds beer speelt zelfs mee - met een paar moderne franjes. Ondertussen dirigeert chef-dirigent Philippe Jordan een strakke en transparante Ring.

FotoWat me wel begint op te vallen, is hoe muzikaal Krämer zijn regie opbouwt. Hij laat zaken gebeuren, die perfect synchroon lopen met wat in het orkest gebeurt. Zo werpt de Wanderer in het eerste bedrijf zijn vermomming af op het moment dat het Walhalla-motief weerklinkt. Je kunt je daarbij wel de vraag stellen of het nodig is dat Wotan zijn ware identiteit zo openlijk moet prijsgeven aan Mime.

De verwijfde Mime - "ich bin dir Vater und Mutter zugleich" - heeft een verzameling tuinkabouters, waarschijnlijk de enige wezens die hij als dwerg kan domineren. De andere helft van het podium wordt ingenomen door een reusachtige cannabis-plantage. Voor de rest zijn er weinig verrassingen in het eerste bedrijf... inclusief de bekende drakenscène uit de film van Fritz Lang.

Torsten Kerl is een onverwacht goede Siegfried. Voor "Nothung, Nothung!" komt hij wel wat kracht te kort, maar voor de rest speelt hij goed en houdt hij zijn stem perfect in vorm tot het einde van de voorstelling. Voor elke opera hebben ze een andere Wotan geëngageerd. Juha Uusitalo heeft Wotan al zowat overal gezongen, maar toch vind ik zijn Wanderer aan de lyrische kant. Wolfgang Ablinger-Sperrhacke is daarentegen een behoorlijk goede Mime, die niet vocaal overdrijft in een rol die gemakkelijk aanleiding geeft tot overacting.

Het tweede bedrijf van Siegfried is altijd lastig om de draak geloofwaardig in beeld te brengen. Jürgen Krämer doet dit hier op schitterende wijze. Ik vind dit hele bedrijf zelfs een van zijn meest geslaagde creaties tot nu toe.

Op scène zien we een spoorlijn die naar het hol van Fafner leidt. Naakte mannen, beschilderd als indianen of aboriginals, lopen heen en weer met Rheingold-kisten op hun hoofd. Uit die kisten komen later machinegeweren, maar ze weten blijkbaar niet goed wat ze daarmee moeten doen. Hoe is het anders te verklaren dat ze er niet in slagen om hun koning te verdedigen tegen een snotneus met een zwaardje ? Fafner wordt hier inderdaad voorgesteld als een koning, mét kroon, die door zijn onderdanen rondgedragen wordt op een stoel. De parallel met Alberich, die de Nibelungen onderwerpt met behulp van de ring, is evident.

De Waldvogel communiceert met gebarentaal, die Siegfried op kinderlijke manier overneemt. Het is alleen spijtig dat een acteur de Waldvogel speelt, terwijl Elena Tsallagova vanuit de coulissen moet zingen. Ze kwinkeleert mooi, maar ik verstond geen woord van haar Duits. Stephen Milling was een overweldigende Fafner. Zoals gebruikelijk is, werd hij in het begin wel versterkt. Maar als hij later zonder versterking zingt, dan vult hij met gemak de hele Bastille, ook zijn lage noten doen de muren beven.

In het derde bedrijf krijgen we eerst de Wotan-Erda-scène. Aan twaalf tafels met leeslampen zitten Erda, nog steeds in zwart rouwkleed, en wat ik voorlopig interpreteer als een dozijn Nornen. Ze zijn in alle geval op een of andere manier verbonden met Erda terwijl ze elk in een boek lezen. Ik kan me voorstellen dat dit in Götterdämmerung de vertaling van de levensdraad wordt... of niet natuurlijk, want continuïteit blijkt niet altijd nodig te zijn zoals de volgende scène aantoont.

Op het einde van Die Walküre hadden we Brünnhilde achtergelaten op een tafel temidden van een afgebrand bos omringd met vuur. In Siegfried ligt ze halverwege een podiumbrede- en hoge trap. Het is dezelfde trap die al twee opera's lang dienst doet als Walhalla. Beneden aan de trap liggen zelfs de drie eerste letters van "Germania", die Wotan vorige keer omgeduwd had. Bovenaan zitten de goden toe te kijken in hun "action figure"-pakjes uit Das Rheingold. In de loop der tijden is Brünnhilde dus op miraculeuze wijze verhuisd van haar tafel in het bos naar Walhalla... Katarina Dalayman was deze keer iets minder overtuigend als Brünnhilde dan in "Die Walküre".

Publicatie: zaterdag 12 maart 2011 @ 9:43
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen

Robert Holl in Zeist

Gisteren werd de tweede editie van het LiedFestival Zeist afgesloten. Op het podium twee volbloed Schubertianer... Robert Holl en Graham Johnson. Op het programma... Schuberts meesterwerk Winterreise.

Liedrecital, 22-5-2017 17:05
2 opmerkingen

Angelo Pollak en Karola Pavone in Zeist

Vanmiddag stond er een tweede duorecital op het programma van het LiedFestival Zeist met twee jonge zangers... de Oostenrijkse tenor Angelo Pollak en de Italiaanse sopraan Karola Pavone.

Liedrecital, 21-5-2017 23:16
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (2/2)

Het avondconcert gisteren was een soort "Abendunterhaltung" zoals ze ten tijde van Schubert georganiseerd werden (maar dan zonder puur instrumentale werken) en wat later zou uitgroeien tot de Schubertiades. Op het programma stonden meerstemmige liederen van Haydn, Mozart, Beethoven en Schubert. Een en ander werd enthousiast ingeleid door Maartje van Weegen, tevens ambassadrice van het LiedFestival Zeist.

Liedrecital, 21-5-2017 9:27
0 opmerkingen

Adèle Charvet, Raoul Steffani en Flott in Zeist

Deze namiddag stonden er twee liedrecitals op het programma van het LiedFestival Zeist. Eerst kregen we met de Franse mezzo Adèle Charvet en de Nederlandse bariton Raoul Steffani twee jonge zangers te horen. Ze wonnen vorig jaar respectievelijk het "Internationaal Vocalisten Concours Den Bosch" en het "Grachtenfestival Conservatorium Concours". In de late namiddag was het de beurt aan Dame Felicity en Graham Johnson.

Liedrecital, 20-5-2017 23:09
0 opmerkingen

James Gilchrist in Zeist

Op een festival is er vaak wel één of ander concert waar ik vooraf mijn bedenkingen bij heb. Op het LiedFestival Zeist was dat het geval voor het recital van James Gilchrist en Sholto Kynoch. Mijn verwachtingen werden spijtig genoeg bevestigd...

Liedrecital, 20-5-2017 9:42
0 opmerkingen

Master course voor liedduo's in Zeist

De drie eerste dagen van het LiedFestival Zeist waren gevuld met master classes voor zes liedduo's bestaande uit vier sopranen, twee baritons en uiteraard zes pianisten. Op de vierde dag werd de reeks afgesloten met een slotrecital door vijf van de zes duo's.

Liedrecital, 19-5-2017 21:38
0 opmerkingen

Henk Neven in Zeist

Ik had de Nederlandse bariton Henk Neven uiteraard al eerder gehoord, maar met zijn recital op het LiedFestival Zeist was het de eerste keer dat hij als liedzanger mijn pad kruiste... een ontdekking !

Liedrecital, 18-5-2017 23:24
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (1/2)

De locatie van het LiedFestival Zeist - een protestantse kerk - heeft Robert Holl geïnspireerd tot een vrij origineel programma met muziek op religieuze teksten voor het tweede recital van het festival.

Liedrecital, 17-5-2017 23:42
0 opmerkingen

Lenneke Ruiten in Zeist

Vorig jaar werd in Zeist een nieuw Liedfestival opgericht met Robert Holl als drijvende kracht. Ik heb dat toen gemist, maar dit jaar ben ik er wél bij in de kerk van de Evangelische Broedergemeente. Het thema dit jaar is "Schubert en zijn voorgangers". Het openingsrecital van Lenneke Ruiten en Thom Janssen paste daar perfect in met liederen van Haydn, Mozart en Schubert.

Liedrecital, 16-5-2017 23:25
0 opmerkingen