ti guarda dal Grande Inquisitor

Hérodiade in Antwerpen

Massenet is één van de Franse componisten wiens opera's straal genegeerd worden door de meest operahuizen, afgezien van een occasionele Werther of Manon, of nog occasionelere Don Quichotte of Cendrillon. Het verdient dan ook niets dan lof dat de Vlaamse Opera Hérodiade opvoert, een opera die trouwens ooit in de Munt gecreëerd werd. Dirigent Dmitri Jurowski en regisseur Joachim Schlömer geloven echter zelf niet in de opera en gebruiken dat als alibi om de opera aan te passen. Sommige van die aanpassingen werken al beter dan andere.

Een eerste soort aanpassingen zijn verschuivingen van scènes. De meest opvallende is het verplaatsen van de voorspellingsscène van Phanuel van het derde bedrijf naar het begin van de opera. Er wordt daardoor een kader gecreëerd voor de rest van de opera, dat wel zin heeft. Ook met een paar coupures links en rechts valt te leven. Het is wel verrassend dat het ballet geknipt werd, gezien de historiek als danser en choreograaf van Schlömer... maar twee dansers - met hertenkop, of als roze langharige paashaas - zorgen toch voor enig divertissement.

Problematischer zijn de toevoegingen of de ingrepen in de partituur. Zo daalt Vitellius neer uit de hemel en debiteert een stuk van Cicero, waar hij blijkbaar een microfoon voor nodig heeft. Het koor "Romains ! Nous sommes Romains !" wordt zonder muziek gescandeerd, in een Latijnse vertaling. In het slot van de opera stopt Hérodiade ook met zingen als ze "Ma fille" begint te roepen tegen een achtergrond van tromgeroffel. Wat mij betreft was dat een anti-climax van jewelste, vooraleer de opera met "Jour d'horreur" eindigt.

Foto
foto © Annemie Augustijns

Die muzikale anti-climax kwam op het einde van een sterk tweede deel. De eerste twee bedrijven waren daarentegen onwaarschijnlijk zwak. Het leek wel alsof de meeste zangers hun stem nog niet gevonden hadden. Petri Lindroos alias Phanuel had wel het excuus dat hij 's morgens opgestaan was met een keelontsteking. Het enige lichtpuntje in dat eerste deel was de "Vision fugitive" van Hérode door Philippe Rouillon. De andere bekende aria uit de opera is Salomé's "Il est doux, il est bon", waarvan Barbara Haveman een kleurloze vertolking gaf.

Julia Gertseva zong de titelrol met een kanjer van een stem. Puur vocaal was ze de beste zanger van de avond, maar op geen enkel moment kon ze me overtuigen dat Hérodiade ook maar iets voelt. Het zou ook niet slecht geweest zijn, mocht ze een poging ondernomen hebben om Frans te zingen. Zelfs Zoran Todorovich als Jean, Johannes De Doper, geraakte in de eerste helft maar met moeite over de orkestbak.

Alles veranderde na de pauze. Haveman gaf een schitterende uitvoering van "L'aube renaît à peine" (de tussenkomsten van het koor waren opgenomen en weerklonken via haar radiootje). Haar stem bloeide volledig open en zweefde door de zaal. In de daarop volgende confrontatie met Rouillon zat ik op het puntje van mijn stoel en geraakte ik voor de eerste keer echt meegesleept in de voorstelling. Zelfs de stem van Todorovich onderging een metamorfose als hij zijn grote monoloog "Ne pouvant réprimer les élans de la foi" zong met veel nuances, kleurschakeringen en toch de nodige intensiteit.

Het is daarom des te spijtiger dat deze boog die naar de dood van Jean en Salomé leidt tot een stilstand kwam bij die anti-climax van de slotminuten...

Publicatie: donderdag 3 maart 2011 @ 22:28
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen