ti guarda dal Grande Inquisitor

Cosi fan tutte in Gent

Scoppio di Vesuvio is een gezelschap dat de studenten van het Gents Conservatorium de kans geeft om een volledige operaproductie op poten te zetten. Dit jaar waagden ze zich aan Cosi fan tutte. Het is een opera met een paar notoir lastige aria's en daarmee zeker geen evidente keuze.

Foto

De leider van dit gezelschap is Gidon Saks, de bas die tot pakweg tien jaar geleden een aantal keren te horen was in de Vlaamse Opera. Hij was ook verantwoordelijk voor de regie van Cosi. In de ArtCube, een tot evenementenruimte verbouwde textielfabriek in het Gents havengebied, werd met minimale middelen een productie op poten gezet. Een vierkant podium met plankenvloer vormde het verhoogde speelvlak. In het midden was een opening gelaten waar het orkest een plaats vond. Het orkest, onder leiding van Michel Tilkin, werd ook bezet met studenten van het Conservatorium. Ze speelden een gereduceerde partituur... en dat "gereduceerd" moet heel letterlijk genomen worden. De strijkers waren bijvoorbeeld gereduceerd tot één instrument per pupiter.

Rond drie zijden van dat vierkant waren podiums gebouwd voor het talrijk opgekomen publiek. Deze opzet had ook zijn gevolgen voor de enscenering. De zangers waren bijna constant in beweging, kwestie van een bepaald deel van het publiek niet te bevoordelen. Het nadeel was dat het daardoor soms wat (te) hectisch was. Maar afgezien daarvan is het een goede productie waarbij je je geen moment verveelt.

Het is onvermijdelijk dat een productie met jonge zangers en/of studenten een onevenwichtige bezetting oplevert; de ene zanger staat nu eenmaal al verder dan de andere. Alle rollen waren ook twee- of drievoudig bezet, zodat halverwege een bedrijf plots een andere Fiordiligi of Despina overneemt. Het was niet helemaal duidelijk wie wat zong, maar ik ga er gemakkelijkheidshalve maar van uit dat de opgegeven volgorde in het programmaboekje ook de volgorde van optreden was.

Er is altijd een overaanbod aan sopranen, zodat we gisteren twee keer drie sopranen hoorden. De rol van Fiordiligi is een van de rollen met die eerder vermelde lastige aria's. Sun-Mee Vanpanteghem zong een verdienstelijke "Come scoglio" ondanks de onmogelijke tessituur van deze aria. Ze klinkt wel meer als een mezzo dan een sopraan, wat misschien verklaart waarom de lage noten zo goed klonken. "Per pietà" moet het daarentegen vooral van expressie hebben. Cathy Van Roy gaf een indrukwekkende vertolking van deze aria. De stem en de visie zijn aanwezig, maar er is zeker nog ruimte voor verfijning en verdieping.

Despina is de meest voor de hand liggende rol voor een jonge sopraan, waarmee ze zich kan uitleven op theatraal vlak en 'en passant' ook vocale effectjes kan bovenhalen als een vermomde dokter of notaris. De drie sopranen hebben elk hun eigen kwaliteiten met allemaal goed zittende stemmen. Anna Pardo is onweerstaanbaar guitig, acteert goed, maar schiet soms te kort wat de zuiverheid van haar lijn betreft. Annelies van Hijfte was eerder ondeugend en uitdagend tegelijk... ze komt bijvoorbeeld op terwijl ze Carmen lalalaat. Ik vond Lies Verholle dan weer de meest verfijnde en daarmee net iets beter dan de twee andere.

Bij de mannen wordt een dominantie van baritons verwacht. Zo waren er drie Guglielmo's, maar dat was tot mijn verbazing ook de meest problematische rol. Jorge Sandoval vond ik wel goed, aan de stemmen van de twee andere baritons is nog werk. Don Alfonso was een stuk beter gediend. De twee zangers hebben heel verschillende stemmen. Peter Van Lierde heeft de grootste stem en heeft een mooi expressief en bas-baritonaal timbre. Tristan Faes heeft dan weer een uniek geluid dat perfect aansluit bij zijn spreekstem, een eigenschap die zijn individualiteit zeker ten goede komt. Ook zijn intelligente tekstprojectie viel op.

Bij de drie Dorabella's sprong er niemand echt uit, behalve misschien Helene Bracke die een degelijke "Smanie implacabili" zong, maar nog wat problemen met de hogere noten had. Voor Ferrando hebben ze zowaar twee tenors gevonden. Jonathan Raman overtuigde het meest met zijn stralende tenor. Denzil Delaere had de ondankbare taak om het dramatische deel van de partij te zingen met onder andere een "Tradito, schernito" op de rand van zijn stem.

Het moet ongetwijfeld een hele uitdaging geweest zijn voor deze studenten om een muzikaal complexe opera als Cosi fan tutte in te studeren en het resultaat mag zeker gezien en gehoord worden. Het blijft een plezier om het enthousiasme te zien waarmee jonge zangers zich in zo'n project smijten. 'k Ben benieuwd wat ze volgend jaar gaan doen...

Publicatie: maandag 28 februari 2011 @ 19:23
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
0 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen