ti guarda dal Grande Inquisitor

Simone Kermes in Brussel

Begin dit seizoen zong Simone Kermes Mozart in het PSK. Ik was daar - om het zacht uit te drukken - niet echt van onder de indruk. Ze heeft een achtergrond in barokmuziek en een barokconcert met Handelaria's in het Brussels Conservatorium zou haar misschien beter liggen. Niet dus...

FotoHet programma was opgebouwd rond Francesca Cuzzoni, de sopraan voor wie Handel verschillende rollen componeerde. Cuzzoni was een van de grote sopranen uit de 18de eeuw, die zelfs kon wedijveren met de grootste castraten van het moment. Kermes heeft ook een CD opgenomen met die aria's, waarvan ze er gisteren een deel zong... afgewisseld met ouvertures en concerto's uitgevoerd door de Lautten Compagney Berlin onder leiding van Wolfgang Katschner.

In haar eerste aria, Armida's Furie terribili, komt ze als een furie het podium opgestormd. Maar daar houdt het dan ook op, veel furieuze zang is er niet te horen. Ze probeert wel allerlei vocale kleuren te zoeken, zoals ook in No, pi soffrir non voglio. Maar ze verwart al te vaak roepen met expressie. Or mi perdo di speranza werd zelfs meer gesproken dan gezongen, legato was ver zoek. Verschillende aria's vragen een degelijke piano-cultuur, maar Kermes beschikt niet over een dragend mezza voce. In een aria als Ombre, piante komt de helft van de noten zelfs niet door.

Over haar coloratuurwerk valt ook niet veel goeds te vertellen. Loopjes worden een onnatuurlijke reeks onsamenhangende noten, waarbij ik me af en toe vragen stelde bij haar intonatie, smaak en muzikaliteit. Als ze iets grotere intervalsprongen moet maken, dan voelen die ongecontroleerd en wild aan. Af en toe komt er een hoge piepende noot uit, waarbij ze om een of andere reden haar mond moet vervormen. Verder presteert ze het om in negen Handel-aria's geen enkele triller te zingen. Het kan best zijn dat ze die stijlfiguur niet in haar arsenaal heeft, maar dan moet ze ook niet de pretentie hebben om Handel te zingen.

Maar wat me nog het meest stoorde, was al de show die ze verkocht. Ik kan best wat Handel-show verdragen, maar dan moeten de vocale kwaliteiten ook minstens op hetzelfde niveau staan. Die show heeft dan betrekking op het uitbundig heupwiegend meeswingen met de muziek, allerlei armbewegingen maken op zijn Kasarova's, de dirigent aanduidingen geven over hoe hij moet dirigeren, na een coloratuur nahijgen met de tong uit haar mond, en dies meer.

Er kwamen nog drie bisnummers, ze begon met een Vivaldi-aria en eindigde met Purcells When I am laid in earth in onbegrijpelijk Engels. Op het einde van die aria liet ze zelfs het licht uitdoen. Onder normale omstandigheden zou dat kunnen werken, maar niet als een deel van het publiek begint te giechelen in het donker. Tussen deze twee bisnummers had ze het idee om de Gershwin-klassieker The man I love te zingen. Als ze begint te croonen, verdwijnt haar stem helemaal en wordt ze zelfs overstemd door het orkest.

Uiteraard kreeg ze een staande ovatie. Soms vraag ik me toch af hoe het komt dat de meerderheid van het publiek stopt met luisteren en zich laat inpakken door een sopraan die vooral veel lucht en show verkoopt.

Publicatie: dinsdag 22 februari 2011 @ 19:35
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

En van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Thtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Thtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen