ti guarda dal Grande Inquisitor

Stéphane Degout in de Munt

Bariton Stéphane Degout en pianiste Hélène Lucas namen recentelijk een CD op met Franse Mélodies. Gisteren zongen ze de inhoud van die CD live in de Munt.

FotoHet programma is een grote doorsnede doorheen het Franse liedrepertoire. Zowat alle grote Franse liedcomponisten passeren de revue, enkel Fauré is een opgemerkte afwezige en voor Poulenc moesten we wachten tot de toegift.

In tegenstelling tot het Duitse repertoire, is het niet evident om een volledig Frans liedrecital te brengen. Weinigen is het gegeven om dit tot een goed einde te brengen; ik denk dan aan persoonlijkheden zoals José Van Dam, François Leroux, Felicity Lott of Susan Graham. Stéphane Degout haalt voorlopig dat niveau nog niet, alhoewel de meeste ingrediënten wel aanwezig zijn... zoals een mooie homogene en gezonde stem, die iets meer diepte heeft gekregen, en een heldere dictie. Maar interpretatief komt hij nog wat te kort.

Hij heeft het zichzelf ook niet gemakkelijk gemaakt. Het Franse repertoire is weliswaar rijk aan liederen, maar toch kiest hij voor het eerste deel allemaal liederen die qua sfeer en tempo dicht bij elkaar liggen. Hij flirt constant met de grenzen van het mezzo-forte waardoor er na verloop een zekere monotonie en verveling optreedt. Het is wachten tot de bruisende pianobegeleiding van Tournoiement uit Saint-Saëns' Mélodies persanes dat er eindelijk wat afwisseling komt.

Tussendoor waren er wel een paar mooie flitsen. Debussy's Le son du cor s'afflige vers les bois was omgeven met een parfum van Pelléas. Duparcs Lamento werd mooi gedragen vertolkt. Maar het waren vooral de liederen van Chabrier die het meest overtuigden, zoals een intelligent gediversifieerde L'île heureuse met wat Franse salon-schwung of het overbekende Les cigales als uitsmijter.

Bij al die liederen heeft hij wel de irritante gewoonte om op het einde van het lied zich weg te draaien van het publiek naar zijn pianiste toe terwijl zij het naspel speelt. Het contact met het publiek moet zo voor elk lied opnieuw opgebouwd worden. Ze laten dan ook nog eens een lange pauze vallen tussen twee liederen, wat door een deel van het publiek als een signaal geïnterpreteerd werd om ongegeneerd luidruchtig te beginnen hoesten.

Het deel na de pauze was een stuk bevredigender. Na twee liederen van Reynaldo Hahn, volgden twee cycli die intrinsiek voor afwisseling zorgden. In Histoires Naturelles ontpopt Degout zich tot een boeiende verteller met een paar vocale effecten. Zo gebruikt hij opvallend veel portamento in Le paon, waarin ik de protserige pauw herkende die zijn staart openvouwt. Deze liederen van Ravel zijn echter veeleisend voor de pianist en bij momenten moest ik vaststellen, bijvoorbeeld in La pintade, dat Lucas niet over de nodige kracht beschikt om de liederen echt tot zijn recht te laten komen.

Ze sloten het recital af met de Trois ballades de François Villon van Debussy, waarbij Degout de drie liederen op oud-Franse teksten in modern Frans zong. In het tweede lied - Ballade que Villon feit à la requeste de sa mère pour prier Nostre-Dame - had hij de nobele uitstraling van een Don Quichotte. Met een zwierige Ballade des femmes de Paris werd het officiële deel van het recital afgesloten.

Na lang aandringen volgde nog één toegift. Aangezien het recital de titel "Colloque sentimental" had meegekregen, verwachtte ik halvelings Debussy's gelijknamig lied, maar het werd Poulencs Hôtel.

Publicatie: zondag 13 februari 2011 @ 9:32
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen