ti guarda dal Grande Inquisitor

Stéphane Degout in de Munt

Bariton Stéphane Degout en pianiste Hélène Lucas namen recentelijk een CD op met Franse Mélodies. Gisteren zongen ze de inhoud van die CD live in de Munt.

FotoHet programma is een grote doorsnede doorheen het Franse liedrepertoire. Zowat alle grote Franse liedcomponisten passeren de revue, enkel Fauré is een opgemerkte afwezige en voor Poulenc moesten we wachten tot de toegift.

In tegenstelling tot het Duitse repertoire, is het niet evident om een volledig Frans liedrecital te brengen. Weinigen is het gegeven om dit tot een goed einde te brengen; ik denk dan aan persoonlijkheden zoals José Van Dam, François Leroux, Felicity Lott of Susan Graham. Stéphane Degout haalt voorlopig dat niveau nog niet, alhoewel de meeste ingrediënten wel aanwezig zijn... zoals een mooie homogene en gezonde stem, die iets meer diepte heeft gekregen, en een heldere dictie. Maar interpretatief komt hij nog wat te kort.

Hij heeft het zichzelf ook niet gemakkelijk gemaakt. Het Franse repertoire is weliswaar rijk aan liederen, maar toch kiest hij voor het eerste deel allemaal liederen die qua sfeer en tempo dicht bij elkaar liggen. Hij flirt constant met de grenzen van het mezzo-forte waardoor er na verloop een zekere monotonie en verveling optreedt. Het is wachten tot de bruisende pianobegeleiding van Tournoiement uit Saint-Saëns' Mélodies persanes dat er eindelijk wat afwisseling komt.

Tussendoor waren er wel een paar mooie flitsen. Debussy's Le son du cor s'afflige vers les bois was omgeven met een parfum van Pelléas. Duparcs Lamento werd mooi gedragen vertolkt. Maar het waren vooral de liederen van Chabrier die het meest overtuigden, zoals een intelligent gediversifieerde L'île heureuse met wat Franse salon-schwung of het overbekende Les cigales als uitsmijter.

Bij al die liederen heeft hij wel de irritante gewoonte om op het einde van het lied zich weg te draaien van het publiek naar zijn pianiste toe terwijl zij het naspel speelt. Het contact met het publiek moet zo voor elk lied opnieuw opgebouwd worden. Ze laten dan ook nog eens een lange pauze vallen tussen twee liederen, wat door een deel van het publiek als een signaal geïnterpreteerd werd om ongegeneerd luidruchtig te beginnen hoesten.

Het deel na de pauze was een stuk bevredigender. Na twee liederen van Reynaldo Hahn, volgden twee cycli die intrinsiek voor afwisseling zorgden. In Histoires Naturelles ontpopt Degout zich tot een boeiende verteller met een paar vocale effecten. Zo gebruikt hij opvallend veel portamento in Le paon, waarin ik de protserige pauw herkende die zijn staart openvouwt. Deze liederen van Ravel zijn echter veeleisend voor de pianist en bij momenten moest ik vaststellen, bijvoorbeeld in La pintade, dat Lucas niet over de nodige kracht beschikt om de liederen echt tot zijn recht te laten komen.

Ze sloten het recital af met de Trois ballades de François Villon van Debussy, waarbij Degout de drie liederen op oud-Franse teksten in modern Frans zong. In het tweede lied - Ballade que Villon feit à la requeste de sa mère pour prier Nostre-Dame - had hij de nobele uitstraling van een Don Quichotte. Met een zwierige Ballade des femmes de Paris werd het officiële deel van het recital afgesloten.

Na lang aandringen volgde nog één toegift. Aangezien het recital de titel "Colloque sentimental" had meegekregen, verwachtte ik halvelings Debussy's gelijknamig lied, maar het werd Poulencs Hôtel.

Publicatie: zondag 13 februari 2011 @ 9:32
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen