ti guarda dal Grande Inquisitor

Drie eeuwen opera in Kopenhagen

Het operaseizoen in Kopenhagen loopt van half augustus tot eind mei. Het begin van het seizoen viel toevallig samen met een congres waar ik voor mijn werk naartoe kon. Tijdens de week dat ik in Kopenhagen was, heb ik dan meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om drie operavoorstellingen mee te pikken in Det Kongelige Teater.

De eerste opera was Cosi fan tutte in een herneming van een productie van Mikael Melbye. Het is een relatief oude productie uit 1994 die het libretto braaf volgt... maar zonder oubollig over te komen. Het resultaat is een eerlijke en frisse enscenering, één die Mozart waarschijnlijk zelfs zou herkennen. Het enige originele kwam op het einde als de zes personages naar voor treden en op één lijn staand het slot zingen... wat enigszins aan Don Giovanni doet denken.

Zoals wel vaker gebeurt, zijn het de "kleinere" rollen die het meeste succes oogsten. Jonathan Veira houdt constant de touwtjes in handen als Don Alfonso. Terwijl Gisella Stille zich volledig kan uitleven in de verkleedpartijen als dokter en notaris... maar als Despina haar twee aria's meer dan behoorlijk zingt.

De twee zusters waren het zwakke punt van de bezetting, vooral tijdens het eerste bedrijf. Elisabeth Halling zingt haar "Smanie implacabili" als de tweelingszus van Donna Elvira. Ylva Kihlberg worstelt zich door "Come scoglio" met veel gebrul, hysterisch armengezwaai, slordige staccati en een lelijke stalen klank. In het tweede bedrijf is haar "Per pietŕ" wat beter... iets meer dynamiek maar zonder trillers en slaagt er niet in om in deze aria te ontroeren.

Hun twee geliefden brengen het er beter vanaf. Palle Knudsen is een wat bleke Guglielmo die niet al teveel indruk nalaat maar alles correct zingt. Ferrando wordt vertolkt door een stijlvolle Michael Kristensen met een stem die aan fluweel doet denken en geen problemen heeft met het legato van "Un aura amorosa", alhoewel hij soms wat te ruw affrazeert.

De dag nadien was het de beurt aan Wagner met Tristan und Isolde.

De bezetting werd gedomineerd door de lage stemmen. Om te beginnen die van König Marke (Stephen Milling) die een indrukwekkende en ontroerende monoloog zingt, maar vooral Randi Stene. Zij zet een schitterende Brangäne neer die nooit in de problemen komt met de balans ten opzichte van het orkest en een stroom geluid produceert waar geen einde aan schijnt te komen.

Tina Kiberg zit vocaal op het randje van Isolde, maar ze blijft zingen zonder haar stem te forceren. Tristan werd gezongen door Stig Fogh Andersen. Zijn stem liet hem twee keer in de steek, maar afgezien daarvan schijnt hij de rol ook te kunnen overleven...

Deze productie was ook een herneming, in een regie van David Pountney. Het decor bestond uit een grote ruimte met rondom een soort gordijnen met golven. De rest van de ruimte werd elk bedrijf anders ingevuld. In het eerste bedrijf zijn dat wat planken, masten en zeilen die Isolde's schip voorstellen. Het kasteel van Marke wordt in het tweede bedrijf gekenmerkt door een hoop muren en deuren in alle kleuren van de regenboog; heel dat "kasteel" staat dan nog eens op een draaiplatform dat bijna constant ronddraait... kwestie dat er toch iets gebeurt tijdens het liefdesduet. Het derde bedrijf wordt dan weer op een bijna lege scene gespeeld... enkel een roeibootje waarin de gewonde Tristan zijn monoloog ligt te zingen.

Alles bij elkaar was dit een productie die toch iets meer voldoening bracht dan Cosi.

Deze productie wordt trouwens in 2003 nog eens herhaald. Tijdens de laatste week van mei wordt het Kopenhaagse seizoen afgesloten met een Opera Festival rond Wagner en Strauss. De liefhebbers kunnen dan op vier dagen tijd achtereenvolgens Die Walküre, Arabella, Salome en Tristan und Isolde zien.

En dan zijn we aanbeland in de twintigste eeuw met de Deense componist Rued Langgaard. Alhoewel zijn "Kirke-Opera" Antikrist dateert van 1930 was dit toch de Deense premiere van het werk.

De opera heeft geen echte plot, maar bestaat hoofdzakelijk uit een aantal monologen die beschrijven wat het effect is van de Antikrist die losgelaten wordt op de mensheid.

Het is waarschijnlijk te gemakkelijk om te zeggen dat Langgaards muziek beďnvloed werd door Wagner. In zekere mate is dat ook zo, omdat sommige scenes nogal Wagneriaans aandoen qua orkestrale klank. Maar daarnaast wordt ook uitbundig gebruik gemaakt van klokken en orgel om "special effects" te creëren. Verder varieert de muziek van de bijna pastorale eerste scene tot een massieve muur van geluid wanneer God verschijnt. Dit alles leidt soms tot een muzikaal van de hak op de tak springen...

Deze voorstelling werd niet opgevoerd in de opera, maar in de "Ridebane" van Christiansborg: een lange rechthoekige manege die voor de gelegenheid was ingericht als een concertzaal.

Dit was een voorstelling die in de categorie "interessant" valt.

Publicatie: zondag 25 augustus 2002 @ 0:07
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
0 opmerkingen

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geďnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen