ti guarda dal Grande Inquisitor

Drie eeuwen opera in Kopenhagen

Het operaseizoen in Kopenhagen loopt van half augustus tot eind mei. Het begin van het seizoen viel toevallig samen met een congres waar ik voor mijn werk naartoe kon. Tijdens de week dat ik in Kopenhagen was, heb ik dan meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om drie operavoorstellingen mee te pikken in Det Kongelige Teater.

De eerste opera was Cosi fan tutte in een herneming van een productie van Mikael Melbye. Het is een relatief oude productie uit 1994 die het libretto braaf volgt... maar zonder oubollig over te komen. Het resultaat is een eerlijke en frisse enscenering, n die Mozart waarschijnlijk zelfs zou herkennen. Het enige originele kwam op het einde als de zes personages naar voor treden en op n lijn staand het slot zingen... wat enigszins aan Don Giovanni doet denken.

Zoals wel vaker gebeurt, zijn het de "kleinere" rollen die het meeste succes oogsten. Jonathan Veira houdt constant de touwtjes in handen als Don Alfonso. Terwijl Gisella Stille zich volledig kan uitleven in de verkleedpartijen als dokter en notaris... maar als Despina haar twee aria's meer dan behoorlijk zingt.

De twee zusters waren het zwakke punt van de bezetting, vooral tijdens het eerste bedrijf. Elisabeth Halling zingt haar "Smanie implacabili" als de tweelingszus van Donna Elvira. Ylva Kihlberg worstelt zich door "Come scoglio" met veel gebrul, hysterisch armengezwaai, slordige staccati en een lelijke stalen klank. In het tweede bedrijf is haar "Per piet" wat beter... iets meer dynamiek maar zonder trillers en slaagt er niet in om in deze aria te ontroeren.

Hun twee geliefden brengen het er beter vanaf. Palle Knudsen is een wat bleke Guglielmo die niet al teveel indruk nalaat maar alles correct zingt. Ferrando wordt vertolkt door een stijlvolle Michael Kristensen met een stem die aan fluweel doet denken en geen problemen heeft met het legato van "Un aura amorosa", alhoewel hij soms wat te ruw affrazeert.

De dag nadien was het de beurt aan Wagner met Tristan und Isolde.

De bezetting werd gedomineerd door de lage stemmen. Om te beginnen die van Knig Marke (Stephen Milling) die een indrukwekkende en ontroerende monoloog zingt, maar vooral Randi Stene. Zij zet een schitterende Brangne neer die nooit in de problemen komt met de balans ten opzichte van het orkest en een stroom geluid produceert waar geen einde aan schijnt te komen.

Tina Kiberg zit vocaal op het randje van Isolde, maar ze blijft zingen zonder haar stem te forceren. Tristan werd gezongen door Stig Fogh Andersen. Zijn stem liet hem twee keer in de steek, maar afgezien daarvan schijnt hij de rol ook te kunnen overleven...

Deze productie was ook een herneming, in een regie van David Pountney. Het decor bestond uit een grote ruimte met rondom een soort gordijnen met golven. De rest van de ruimte werd elk bedrijf anders ingevuld. In het eerste bedrijf zijn dat wat planken, masten en zeilen die Isolde's schip voorstellen. Het kasteel van Marke wordt in het tweede bedrijf gekenmerkt door een hoop muren en deuren in alle kleuren van de regenboog; heel dat "kasteel" staat dan nog eens op een draaiplatform dat bijna constant ronddraait... kwestie dat er toch iets gebeurt tijdens het liefdesduet. Het derde bedrijf wordt dan weer op een bijna lege scene gespeeld... enkel een roeibootje waarin de gewonde Tristan zijn monoloog ligt te zingen.

Alles bij elkaar was dit een productie die toch iets meer voldoening bracht dan Cosi.

Deze productie wordt trouwens in 2003 nog eens herhaald. Tijdens de laatste week van mei wordt het Kopenhaagse seizoen afgesloten met een Opera Festival rond Wagner en Strauss. De liefhebbers kunnen dan op vier dagen tijd achtereenvolgens Die Walkre, Arabella, Salome en Tristan und Isolde zien.

En dan zijn we aanbeland in de twintigste eeuw met de Deense componist Rued Langgaard. Alhoewel zijn "Kirke-Opera" Antikrist dateert van 1930 was dit toch de Deense premiere van het werk.

De opera heeft geen echte plot, maar bestaat hoofdzakelijk uit een aantal monologen die beschrijven wat het effect is van de Antikrist die losgelaten wordt op de mensheid.

Het is waarschijnlijk te gemakkelijk om te zeggen dat Langgaards muziek benvloed werd door Wagner. In zekere mate is dat ook zo, omdat sommige scenes nogal Wagneriaans aandoen qua orkestrale klank. Maar daarnaast wordt ook uitbundig gebruik gemaakt van klokken en orgel om "special effects" te creren. Verder varieert de muziek van de bijna pastorale eerste scene tot een massieve muur van geluid wanneer God verschijnt. Dit alles leidt soms tot een muzikaal van de hak op de tak springen...

Deze voorstelling werd niet opgevoerd in de opera, maar in de "Ridebane" van Christiansborg: een lange rechthoekige manege die voor de gelegenheid was ingericht als een concertzaal.

Dit was een voorstelling die in de categorie "interessant" valt.

Publicatie: zondag 25 augustus 2002 @ 0:07
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen

Roderick Williams in Buxton

Er was n voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

En van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Thtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Thtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen